ઘુઘરી દાંડીયે ફુંદડી ફરવા...

ઘુઘરી દાંડીયે ફુંદડી ફરવા...

આવ ને કાન રાસ રમવા આપણે સાથે જઈએ

પીળું પિતાંબર માથે છોગુ ને ખેસ પેહરી લેજે

વાળું મુજની વેણી સંગ લટો તું સંગઅંગ રહેજે

કેડે કંદોરો પગમાં પાયલ રસવંતો સંગ રહેજે

----રેખા શુક્લ

વાત છે

આતો તારામાં ખરવાની વાત છે

રસ્તામાં આ તો શમણાની વાત છે

મંજીલ દૂર તે અગલ એક વાત છે

બંધ આંખ એ  પડદા ની વાત છે

વ્હાલ ઝાંકળ નિશાનીની વાત છે

હોય શ્રધ્ધા તે આપણી વાત છે

---રેખા શુક્લ

અક્ષરી અંતાક્ષરી

ચરણ ચાંપી મૂંછ મરડી સૂર્ય કવિતા ને છેડે છે

ભીતરી સૌંદર્ય શબ્દો પેહરી અલંકાર રીઝવી છે

વિદેશની અટારીએથી માણસાઈના પ્રગટે દિવડાં

ને સૌરભ સંગ જ્યોત પ્રકટી  એકલતા અડે છે

ગુંજે હાસ્યમાં અક્ષરી અંતાક્ષરી ને કૄતિ કરે ડોકિયા

નિકટ લોચનિયે ઝલક પડે મૂંગા મંતર રીઝવે છે

-----રેખા શુક્લ

નૂતન પ્રભાત અનેરૂ

એક દિપક એક પ્રાગટ્ય ઝળહળી ઉઠે પ્રભાત અનેરૂ

ગર્વીલા ખંતીલા મા-ભોમ માં ઝગમગે પ્રભાત અનેરૂ

સૂર્ય ની કરો પરિક્ર્મા ઉગ્યું છે નૂતન પ્રભાત અનેરૂ

'સબરસ' ટહુકો, ભાતભાતી રંગોળીયું રે પ્રભાત અનેરૂ

સુસ્વાગતમ ને સાલમુબારક બાંધી તોરણ પ્રભાત અનેરૂ

ફૂટે ફટાકડા સૌ હરખ્યા અન્કુટિયા દ્વારે પ્રભાત અનેરૂ

-----રેખા શુક્લ

પોતાનું

બારી ના બહારના એકાદ ખૂણે

તથાગત યથાવત પોતાનું માણસ

સુખ નામના પ્રદેશે એકાદ સ્વપ્નદ્રષ્ટા

ત્વમેવ સર્વમ મમ દેવ દેવ !!

---રેખા શુક્લ

તનમન થી જઈ આવી......

શમાણાંની આરપાર હું માનતા કરી આવી 

ઘર થી ઘર તરફ તનમન થી જઈ આવી

આખર પંખીનું ઘર છે પાંજરું જોઇ આવી

મિલનનું ભોળપણ દ્વાર સુધી થઈ આવી

એક તારી જ છે જરૂરત ઝુંપડે વાસ્તુ કરી આવી

પ્રથમ ચાહી તને ગણપુજન વિધિએ કરી આવી

ભાડાની ઓરડી એ ઘાત દિશા ખોળી આવી

                પોઢેલા ચંદ્ર ને હથેળીમાં ભાગી ને લઈ આવી

ડૂંસકાની દિવાલે મણ-મણ નો બોજ જોઈ આવી

મંગલ ચરણે પાંદડે પાંદડે દીવડા કરી આવી

થૉરની વાડે લીલીછમ સુગંધી મોતી-બુંદ થઈ આવી

ગિટારની પેહલી ધૂન...કહો શું પામશો? લઈ આવી

વાદળઘેરા આભમાં ક્યારેય તું મારી સાથે નહીં રમે?

વાત હોય આપવાની એમાં નિયતિ કેમ આવું કરે?

ઉગે સૂર્ય વિનય નો બે મીઠા નમને આવકારે આવી

વતનનો સાદ પણ ભણકાર સાચે જ જોઈ આવી !

ભારત મારી ભીતર, તાસિરે વિદાય લઈ છું આવી

શોખીન નાર ઓઢી પાનેતર શિવજી સંગ છું આવી

---રેખા શુક્લ

કુમકુમ

કંચનવર્ણી કાયા એની કુમકુમ પગલાં પાડે

હસ્તી એવી આંખો એની રુમઝુમ ડગલાં માંડે

ડોક્ટર કહે બ્લડ પ્રેશર ને રક્તકણ ઓછા લાગે

કદી કવિને પૂછો તો એવું જરીએ ના લાગે !!

---રેખા શુક્લ