આંખ મારે તો

બિન પિયે ઝૂમતા અક્ષરો વરતાય છે

શો નશો વક્તામાં કે પ્રેક્ષકો ભરમાય છે

આંખ મારે તો પડછાયા અટવાય છે

સમજદારી માં ભૂલા પડી ગૂંચવાય છે

'કરો કૂચ' ના ભાષણ તો દેવાય જ છે

પગલી પાડતા પગ રોજ અચકાય છે

છૂપાઈ ક્યા લાગણી અરે છૂપાય છે

ગુન્હા પ્રેમના કરે માનવ લલચાય  છે 

----રેખા શુક્લ