શુક્રવાર, 11 મે, 2018

World Yoga Day

Yoga’s health benefits have been known to humankind for thousands of years. It improves flexibility, balance and posture, builds muscle strength, increases your blood flow, boosts immunity, helps regulate blood pressure, helps you learn to focus, and helps you sleep better, to name but a few of the ways it can make your life better. And that’s not all! Yoga can also help those who may have never even had the chance to try it when yogis the world over use it to raise both money and awareness and send their positive energy to those who need it most.

The History of World Yoga Day

World Yoga Day was started several years ago by Samira Radsi, a yoga teacher living in Berlin, Germany. Samira herself says that the idea for creating World Yoga Day to harness the power of yogis the world over to help victims of human rights violations just came to her spontaneously when she was drinking her cappuccino one Saturday morning. Soon, she shared her dream of helping people via yoga with her friend and fellow yoga teacher, Bjoern Wyrich and they began to take action to make World Yoga day a reality. One of the first steps was to get in touch with yoga schools the world over to find out how many of them would be interested in participating, and several hundred declared their support. In general, the idea behind World Yoga Day is very simple: yoga teachers, yoga schools and yogis around the world donate a bit of their time, space and money to human rights causes. Each participating school organizes a two hour yoga session during which all of the participants devote all of their thoughts and energy to people who have suffered human right violations in hopes that that will help those people feel stronger and more positive. Students may also donate as much as they can afford, and the money collected is then donated to charities helping the victims. One important aspect of the two-hour yoga session is that it must take place precisely from 11 am to 1 pm local time, so that the result will be a 24-hour yoga marathon in the intentions of those suffering violence and other forms of injustice
.Ustrasana (Camel Pose)
Most of our daily tasks invole motions that bend the body in a forward direction, stretching the posterior side of the spine. It is rare that we 
counteract such motions by bending the other way. However, it is very important to stretch the spinal column in a concave movement, as 
extending the anteriror spine helps blood circulation. Performing backbends, in a number of variations of postures, opens the chest and energizes
the lungs, depending breathing and allowing more oxzygenated blood to freely circulate throughout the entire body. One of these postures is
ustrasana, or camel posture. 
This posture is called the camel posture because it is said to resemble the shape of the camel. the meanings of the asanas are often suggested by
their names, and those named after animals hold some of the more interesting parallels. As the camel's poor eyesight pushes the animal to rely
on some inner compass to navigate its way through th einhospitable climate fo the desert, so does this posture require one to consider another
way of seeing. The shape of this posture places one's head and vision behind the body. As in the sirsasana, our world is turned upside down and our perspective inverted. With the change of our everyday, forward-facing vision, we can cultivate a more important inner vision. The back-bend
itself presents a challenging and less - than- hospitable environment for the body. But when developed and practiced properly, ustrasana fosters 
balance and strengths the spine. This posture simultaneously opens the chest and pelvis, promotes flexiblity in the shoulders, and stretches and tones the lower abdominals and qyadriceps. 

Hoy Che First CRUSH pappa !!




હેપ્પી ફાધર્સ ડે...!!
હોય છે પહેચાન બાળકની પપ્પા
થાવ મોટા તો 'રફીકી" છે પપ્પા 
દિકરીમાં પાંગરતો પ્રેમ છે પપ્પા
અવસર દિપાવા ખેંચાય રે પપ્પા
વિદાયવેળા હાથ જોડે  છે પપ્પા
વ્રજ જેવા કાળજે જાય કામે પપ્પા
કેમ કહું હવે ભૂલી ગયા રે પપ્પા
રેઢા મૂકી સ્વર્ગેથી આશિષ પપ્પા
---રેખા શુક્લ (શિકાગો )૨૦૧૮
Image may contain: 1 person, smiling, childImage may contain: one or more people and childImage may contain: 1 person, basketball court, shoes and indoorImage may contain: 2 people, including Nishita Desai, people smiling, textImage may contain: 2 people, people smiling, selfie and closeupImage may contain: 1 personImage may contain: one or more people, people standing, child and shoesImage may contain: 1 person, smilingImage may contain: outdoorImage may contain: 1 personImage may contain: one or more people, shoes and indoorImage may contain: 1 personImage may contain: 1 person, indoorImage may contain: 1 person, sittingImage may contain: one or more people

ગુરુવાર, 10 મે, 2018

સો વ્હાય સફર !!

સમયનું ચક્ર આગળ વધી રહ્યું છે રૂપા પાંચ ફીલ્મો સફળતાથી કરી ચુકી છે પ્રથમ સાથે જોડી જામી ચુકી છે.પાંચે ફીલ્મો હીટ રહી ભણતર પણ પુરુ કરી રહી હતી.લગ્નની જરુરિયાત જાણે રહી નહોતી.૧૮ વર્ષ પછી પરિ અને રૂપા જુદા ફ્લેટમાં રહેતા હતા..વડીલોનાં માર્ગદર્શનની જરૂર હવે હતી નહીં. પ્રિયંકા મેમ સમજાવવતા રહેતા પણ હજી શી ઉતાવળ છે વાળી દલીલ અને સંતાન હમણા કારકિર્દિ માટે જરુરી નથી વાળી વાતો ન્યુઝ મીડીયા ચલાવતું રહેતું.
છઠ્ઠી ફિલ્મમાં રૂપાને બોનસ મળ્યું હતું આખી ફીલ્મનું આઉટ્ડોર શૂટીંગ સાન એંટોનીયોમાં થવાનું હતું, પ્રથમ પણ બે ગીતોનાં ફિલ્માંકન માટે ત્યાં જ રહેવાનો હતો.કમનસીબે અક્ષર ને ચોથી સેમેસ્ટરમા ડેઝર્ટેશન તેજ સમયે હતું તેથી તે રૂપાની અનુકુળતાએ સમય આપી શકતો નહીં જ્યારે
આ વાતથી થતા ટેંશનો ખાળવા પરિની જવાબદારી વધતી હતી.અને એક વખત વાત વાતમાં પરિ બોલી ગઈ અક્ષર નથી ત્યારે હું છું ને અક્ષરનો રોલ બજાવવા અને આમે ય મને ગમે છે તારા પ્રિયતમનો રોલ બજાવવા....નવા શોઝ નવી મૂવીઝ નવા ટ્રેંડ કે નવી ફેશન ઓફ ટેઇલર સ્વીફ્ટ કે કીમ
કર્ડાશીયન ની ટ્વીટ્સ ફોલો કરતી આ બંને પાસે ગાસેપ ની ખાણ હોય એમની વાતો નિરંતર ચાલુ હોય ક્યારેક બીયર ક્યારેક સિગરેટ તો ક્યારેક મીની સ્કર્ટ માં બંને બાર માં ડાન્સ કરતી જુઓ તો નવાઈ ના પામશો. એમજ ચાલે છે આજકાલ બધે...ખાસમાં ખાસ બેસ્ટ ફેંડ એને જ કહેવાય છે.
ગાપચી મારી મળવાનું ના છોડે અને સાન એન્ટોનિયો ઇઝ સો બ્યુટીફુલ કે ત્યાં ની રીવર વોક પર મજા જ આવે. ફેમસ એલામો શ્રાઈન લાઇક ફોર્ટ- નેશનલ હિસ્ટોરિકલ પાર્ક ને જાપાનીઝ ગાર્ડનની મુલાકાત ક્યારે પ્રણય માં પલટાઈ ગઈ ..બોલ્ડ થોટ્સ ને બોલ્ડ એક્શન એનીથીંગ ઇઝ પોસિબલ...એન્ડ હેલ વીથ અક્ષર હી નેવર કેર, સો વ્હાય સફર !! આઇ એમ હીયર.. કહી પરિ એ રડતી રૂપા ને ચૂપ કરવા ટ્રાય કરી. અંધારા એ જાત ઉતરડી લો અજવાળાએ આળસ મરડી..!! રૂપા કંઈ  સમજે તે પહેલા તો અક્ષરનો ફોન આવ્યો અને રૂપા ધ્રુસકે ને ધ્રુસકે રડી પડી.
અક્ષર બોલ્યો :::

તરણે ટપક્યાં રૂદ્રાક્ષરના અશ્રુ આશરે,
રોપ્યા કર ને સ્મરણ ના છોડવા આશરે ....!
રોપ્યા કર ને સ્મરણ ના છોડવા આશરે ....!!

ફોનમાં પણ બાઝી પડી. પગલી ફિર કોઈ બૂરા સપના દેખા ક્યા ?પછી તો બીજા વીકે આપણે મળીએ કેટકેટલી વાતો કરવાની બાકી રહી જાય છે જયારે મળીએ ત્યારે આ વખતે તો બધી જ વાત કરીશું તેમ અક્ષર પાસે થી પ્રોમિસ લઈ રૂપાએ રિસિવર નીચે મૂક્યું. દરેક ને મળવાનો આનંદ થાય ને ગૂમાવાનો ડર ..કદાચ આ કેસ માં મારું પણ એમ જ હશે...શું તને કદીય મારા બાબતે આવા વિચારો આવે છે ખરા ? મળ્યા ત્યારે પાછો વાત નો દોર પકડાયો ને અમે વાતો માં ગરકાવ થઈ ગયા.દરેક સંબંધ ના નામ હોવા તે પણ જરુરી નથી.
ધરા ઉપર ચાંદની માં ન્હાઈ કોણ સૂતું છે લંબાઈ...?
વ્હાલ આવી પાંગતે નિરખે બેઠું સંતાઈ..!!
હા એજ દ્રશ્ય અગાશીએ છે ખાટલી ની સગાઈ.!
તું જ કહે ને તું જ વસે  સર્વમાં સર્વત્ર પ્રેમ થઈ !!

જોયો સાવ એકલો દરિયો..
અમારી ટચુકડી બારીએથી માનવીઓના મધુવનમાં
જોયો સાવ એકલો દરિયો...
ચેહરાઓના વનમાં અમારો આસપાસનો રસ્તો
નાના-મોટા પગલાંથી પંથ એક ફૂટ્યો...
સમી સાંજની હરિયાળીમાં ભૂરા આકાશની આશામાં
લઈ તડકાનું ચોસલું..બે બટકાં ભરી લંઉ...
ને પેલા વરસાદથી ધરતીની સોડમ જરા ગટગટાવી લંઉ...
મન ની આ પાર ને પેલે પાર..!
માણસને ગમે તેવું વાણીનું વૃક્ષ એક ઉગે..
ને શબ્દ મારો બને પારસમણિ...
પહોંચવાનું અક્ષરથી ઈશ્વર સુધી...
આયુષ્યની અયોધ્યામાં વ્યક્તિ અને અભિવ્યકતિ...
રેશ્મી ઋણાનુબંધ બને ખડક અને દીવાદાંડી...
તસ્વીરનું જ તીર્થધામ ને પ્રતીક્ષાના ઝરુખે દીવડી...
-- -રેખા શુક્લ (શિકાગો)
કોરા કાગળ ની વચ્ચે લખાણ ગહન લખેલું કે વછૂટી કેટલીય યાદો એમાંથી જાણે ફૂંટી હોય મોગરાની વેલી.મને વળગી એક કળી સુગંધ એની શ્વાસમાં થઈ ભળી રાતો રાતો ચાંદ મલક્યો શું ..શરમાઈ ને એ ગયો સંતાઈ કે વાદળીના પાલવે ભૂલકું બની ગયો ચાંદલિયો ખોવાઈ. આમ એક અધુરું પાનુ ક્યારેક
પૂરું લખાશે ની અણસમજમાં પડ્યું છે બૂક શેલ્ફ ની અડોઅડ ડાયરી માં સંતાઈ ને.

“કોનો ફોન હતો?” પરિએ પુછ્યુ
“સાહ્યબાનોજ તો વળી”
“શું કહેતો હતો?”
“ પ્રથમની જેમ રડતો હતો.આજની વાતો આવતા અઠવાડીયા પર રાખતો હતો.. એને શું કહું હેત એના પર ઢોળાવા બેકરાર છે અને તે તેનાથી બીલકુલ જ બેખબર છે.”
“પણ હું તૈયાર છું ને તે વહાલને ઝિલવા.”
“ના બાબા ના. પછી પ્રથમ ક્યાં જશે ?”
થોડી ચુપકીદિ પછી તે બોલી.”આ મોટા થવાનું અને સમજણા થવાનું દુઃખ છે. પહેલા તે કહેતો તે બધું કરવાનું મને ગમતું હતું. હવે સમજણ જેમ જેમ આવે છે તેમ તેમ મારું કહ્યું પણ તે કરે તેવી વૃત્તિ જોર પકડે છે. મને “ટાઈમ પાસ” કહેલું તે સમજાય છે. અને હૈયામાં તિરાડ પડે છે. જો કે તે વાત તો હવે ભુલવી રહી તેવું સમજ પણ કહે છે.પણ હૈયામાં એવું તો થાય જ છે ત્યારે તે તો મને રમત રમવાની ઢીંગલી માનતો હતો ને? મારો પ્રેમ કેટલો શુધ્ધ અને
સાત્વિક છે..જ્યારે તે તો તકસાધુ હતોને?”
પરિ કહે “ મારો સગ્ગો ભાઇ છે પણ મને તે વખતે પણ નહોંતું ગમ્યુ અને આજે જ્યારે તે તારી સાથે સરસ રીતે વર્તે છે ત્યારે ક્યારેક તો તે શૂળ મને વાગી જતું.. જો આ સમજણ તને જે આજે ડંખે છે તે મને તે વખતે કેમ ડંખતી હતી તેનું કારણ મને હમણાં સમજાયું તે વખતે અને આજે પણ મેં મિત્ર કરતા પ્રેયસીનાં રૂપમાં તને વધુ જોઈ છે.. એ મારી છૂપી પ્યાસ તારો વીડીયો ઉતરતો હોય ત્યારે નીકળતી હતી”
રૂપા પરિ સામે જોઇ રહી. તેની નિર્ભિકતા અને પ્રેમની કબૂલાત ગમી ગઈ.જિગ્નુ હાઉસ કેફે માંથી બહાર નીકળી પરિએ રૂપા નો હાથ પકડી લીધો. સ્લો વોક માં પાર્કિંગલોટ તરફ જતાં બંને આંગળીઓની ઉષ્મા વચ્ચે પોતાના ધક ધક હ્રદયને સાંભળી રહ્યા. ઘટાદાર વૄક્ષ નીચે આવતાં જ પરિ એ રૂપા ને કમરથી પકડી પાસે ખેંચી.'આઈ વોન્ટ ટુ ગો ઈટ સમથીંગ ...હાઉ અબાઉટયુ ? આર યુ હંગ્રી ટુ ?' પરિ બોલી ને રૂપા ચૂપ ચાપ એને ઉપરથી નીચે જોતી રહી. એની આંખોમાં પણ તરસ હતી ભૂખ હતી...નમી તો હતી તે પડેલા ફૂલ ને લેવા પણ પરિ તેના ઉભરેલા વક્ષ ને તાંકવાનું ના ચૂકી ... રૂપા છોભીલી પડી પણ પછી આછું સ્મિત અપાઈ ગયું. પરિ એ તેને ઝાડ ના થડ નજીક ધકેલીને એના વક્ષ પર હાથ ફેરવતાં તેનાં રસીલા પીંક હોઠોને ચૂમી લીધા. રૂપા ને શું કરવું ના સૂઝ્યું પણ તેને પરિનું વર્તન ગમ્યું આ સ્વિકાર હતો કે પરિક્ષા એ મનનાં સવાલને હડસેલતા નવા સાહસનું એલાન વધુ લાગ્યું. અક્ષરમાં તેની ઘવાયેલી લાગણી માટે રૂઝ આપતો આ મલમ હતો.
---રેખા શુકલ

બુધવાર, 9 મે, 2018

આઈ કિસ અ ગર્લ

ટર્નિંગ પોઇંન્ટ ઇન એલ.એ. પ્રકરણ ૨૨.આઈ કિસ અ ગર્લ એન્ડ આઈ લાઇક્ડ ઇટ !!

ટર્નિંગ પોઇંન્ટ ઇન એલ.એ. પ્રકરણ ૨૨.આઈ કિસ અ ગર્લ એન્ડ આઈ લાઇક્ડ ઇટ !!


Katy Perry નું સોંગ રેડીયો પર આવતું હતું ને રૂપા સાંભળી રહી હતી. એણે પણ સાથે સાથે ગાવાનું શરૂ કર્યું ને અચાનક હસી પડી એને પરિ યાદ આવી હતી...એની ગમતી છેડતી યાદ આવી હતી. जब से तुम्हारे नाम की मिसरी होंठो से लगाई हैं मीठा सा गम हैं और मीठी सी तन्हाई हैं  !! મન બોલે શું આ જ જોઈએ છે તને કે પરિ ને જોઇએ છે તેથી તું એની સાથે સેહમત થઈ રહી છે.યંગસ્ટર્સ આનું નામ.. નવું કરવાની તમન્ના ... જિગ્નાસા વૄત્તિ ને પણ ન્યાય આપવાનો." ડેર" માં જ માનવાનું એમાં ડરવાનું શું..? જેવા પડશે તેવા દેવાશે..!!
રૂપા ને પરિએ જ્યારથી સ્કાય ડાઇવીંગ કર્યું ત્યારથી વધુ નજીક આવેલા. એનો હાથ પકડ્યો ને ત્યારથી ઉષ્માથી તેનું શરીર ગરમ થઈ ગયેલું. પણ પ્રથમ નો ફોન નંબર એણે કેમ રાખેલો તે ના સમજાયું. મળે ત્યારે પૂછીશ જ. પૂછ્યાં પછી જાણવાં મળ્યું કે શી વોઝ "બાય" મિન્સ એને પુરૂષો ને સ્ત્રી બંનેનો સમાગમ ગમતો હતો. આ દેશ ની હવા નો વાંક છે કે ભારતિયો બદલાઇ ગયા છે...ધેર ધેર રાવણ છે. એમાં દ્રોપદી જીરવાતી નથી ને સીતા સચવાતી નથી.  રૂપા પરિના વિચારોમાં ખોવાઈ ગઈ. તેની જેમ તે પણ દેખાવડી હતી. પ્રથમ ની ચોઈસ હોઈ શકે પણ મેઘા ને જાનકી ને તો રૂપા ને પ્રથમ ની જોડી ગમશે તેથી જ તો નંબર આપેલો. બંનેના નાટકિયા સ્વભાવ ને એક્ટીંગ ક્રેઝ પણ પૂરા થશે તો પરિ ...તેને તો હું ક્યારથી જાણૂં છું ...હમણાંની ઓળખ ઓછી છે કંઇ..!!
એવું તો નથી જ કે મેઘા ને જાનકી મોર્ડન નથી. હાય બાય તો તેમના ક્યાં ઓછા હોય છે..!!  રૂપા -અલય ને પરિએ ભેગા થઈ ને અક્ષર ને સમજાવ્યો કે લુક ઓન્લી ધીસ વે ઇટ વીલ વર્ક જસ્ટ સહમત થા ને અમે જેમ કહીએ તેમ કરજે. લગ્ન થાવાના છે તે તો નાટક હતું બધાએ પોતપોતાની ભૂમિકા બરોબર ભજવી પણ ખરી. વર-કન્યા પધરાવો સાવધાન વખતે જ રૂપા ન દેખાણી કે ના તો અક્ષર દેખાયો. અલય રૂપા-પરિને લઈને ભાગેલો કેમકે તે બંનેના કોર્ટ માં લગ્ન હતા. હવે કોઈ પણ મોર્ડન ગણાતા દેશી કુટુંબમાં બે છોકરીઓના લગ્ન રાજીખુશીથી કયા પેરેન્ટસ કરાવે તેથી આ બધુ નાટક કરેલું આ બાજુ જાનકી ને મેઘા તો હાંફળાં ફાંફળા થઈ રૂપા ને શોધતા હતા. પણ થવાનું હતું તે થઈ ને જ રહ્યું...બંનેને માંડવામાં રડતા જોઈને
બધા ગેસ્ટ પણ પ્રશ્નાર્થ ચિહ્ન સંગ બાજુમાં આવ્યા..કેમ શું થયું ? ...અરેરે બહુ ખોટુ થયું !
દિકરા પ્રથમે પરાણે પાટલે બેસવાની ચોખ્ખી ના પાડી હોવા છંતા કોઈએ એક ન સાંભળી. આમ તો જુવાન છોકરો ને પિતાજી તો મિત્ર જેવા જ હોવા જોઈએ. 'કપાળ મારું !! કેહતા પ્રથમે ઉભરો એની મમ્મી પર કાઢ્યો.  પોતાની મમ્મીની અડિખમતા ને રિવાજોને પકડી રાખવાની વાત ... "ચાલ ભાગી જઈએ તો આ બધી જ જંજટમાંથી છૂટીએ. " તે નિર્ણય લેવાયો પણ ઘરે  એજ નિર્ણય સૂરસૂરિયો થઈ ગયો.
જાનમાં હજાર આવશેનો બોમ્બ ફાટ્યો ત્યાંથી ફોટો ગ્રાફર -મહારાજ- જમણવાર- ડેકોરેશન- પીણાં ( સાદા નહીં હો પ્રીમિયમ જ જોઈએ) વગેરેથી ચાલુ થયેલો વરઘોડો વ્યવ્હાર માં શું શું કરવું ત્યાં પહોંચ્યોં હતો. જ્યાં સુધી નીવેડો ના આવે ત્યાં સુધી વર-કન્યા ને મળવાની મનાઈ ફરમાવી હતી.
"અરે પણ આ બધી બબાલ કોના માટે છે મમ્મી...?" પ્રથમ  બોલ્યો ત્યાંજ ચુપ કરાવી દીધો. " તને નહીં સમજાય બધાને ત્યાં ચાંદ્લો કરી આવ્યા છીએ તો આપણે પણ બધાને બોલાવવાના જ હોય ને ?"
"ચાંદલો ભેગો કરવા ?????" ફરી પ્રથમને ચૂપ કર્યો.."એ બધું તને નહીં સમજાય " મમ્મી રૂમમાંથી બહાર નીકળી ને ફોન લગાવ્યો.  સામે રૂપા રડી રહી હતી. મમ્મી-પપ્પા લગ્નમાં આવવાની ના પાડે છે કહી ને રીતસરનો મોટો ભેંકડો તાંણ્યો. પ્રથમને  ના સમજાયું કે આને ચૂપ કેમ કરવી...ફોન પર પપ્પીઓ થતી સાંભળી ગયા ભાઈ...હાથમાંથી લઈને બારીની બહાર ફોન ફેંકી દીધો. ને એક લાફો માર્યો. પ્રથમ  કાંઈ કરી ના શક્યો...આશ્રર્યજનક વિસ્મઈ રડમસ ચેહરે બારી ની ફોન ની ચિંતા કરવા લાગ્યો. બારીની બહાર મારા હાથમાં ફોન આવ્યો..!!
ઘણા ના લગ્ન જુદા સમાજ માં થવાથી કોઈએ આપઘાત કર્યો. કોઈએ ભાગીને લગ્ન કરી લીધા. કોઈએ એકના એક છોકરા-છોકરીમાં મતભેદ ઉભા કરાવી માન હાણી કરાવી ને છેવટે છૂટાછેડા કરાવ્યા. શું આવા હોય પપ્પા ને મમ્મી ??? લોભી-લાલચુ-પોતાનું જ ધાર્યુ કરાવવા વાળા -જીદ્દી-મન્યુપુલેશન કરાવે તેને પ્રેમ ના કહેવાય !! પીંખાઈ જતુ હોય શિશુ ને શાંતિ ના હોય ને કહે હું ધાર્મિક છું. ક્યારેક સ્વાવલંબી ને પછેડી એટલી સોડ તાણવાનું શીખી જવાય તો પોતાનાથી અલગ રેહતા બાળક માટે છાતી ગજ ગજ કેમ ના ફૂલે તે આ નવદંપતી ને કોઈ કેમ સમજાવે ? વડીલ જ્યારે ખોટા ત્યાં જુવાનપેઢી ક્યાંથી હોય સમજ્દાર...ને શિશુ ને શું મળે છે તાલીમ તે તો કોઈ કેમ ના વિચારે ??
બસ આટલો મારો મેસેજ પહોંચતો કરશો ને સમજવાનું વર-કન્યા ના માતાપિતાએ પેહલા છે પછી વર- કન્યાએ છે કે ક્યારેક પુટ યૌર ફૂટ ડાઉન, સ્ટેન્ડ અપ ફોર યોર સેલ્ફ..!! આ બધું વિચારીને લગભગ પાંચેક મિનિટમાં જ અંદર આવીને જોયું તો પ્રથમે કાંડુ કાપેલ ને બેડ આગળ ભાઈ ઇમરજ્ન્સી ફોન કરી રહ્યા હતા... !! સિમ્પલ સોલ્યુશન ને બદલે લાઈફ ને કેમ કોમ્પ્લીકેટેડ કરે છે લોકો ? તે વિચારવાનું છોડી ને મદદમાં લાગી ગઈ.  શર્ટમાં તેનો ફોન મૂકી શાંત થવાનો ઇશારો કર્યો. ફોન ફેંકતા તો ફેંકી દીધેલો પણ રૂપા કહી રહી હતી કંઈક ને પ્રથમ સમજે તે પહેલા તો ફોન બારીની બહાર. પ્રથમ ને હમણાં જ ફોન પર ખબર મળેલી રુપા ને પરિ બેય એક્બીજાને ચાહે છે ને મેઘા ને જાનકીના જાણ બહાર છે. પણ લગ્ન એટલે કરાવવાના હતા કે બંનેનો એક સરખો શોખ પૂરો થાય. પણ આટલે સુધી વાત પહોંચ્યા પછી ખબર પડી તો લગ્ન માં કોઈ ક્યાંથી આવે ?તે સ્વાભાવિક છે જ...અને આમેય બંને એ ભાગીને જ લગ્ન કરી પૈસા બચાવવાનું નક્કી કરેલ છે. સારું છે આ તો એલ. એ છે બાકી લાસ વેગસ માં તો ડ્રાઈવ ઇન લગ્ન ને ડિવોર્સ રોજનું છે. છેવટે બંનેની મરજી પ્રમાણે રૂપા ને પરિના સંબંધ ને લગ્ન ની મહોર લાગી ગઈ.પ્રથમને બંને વચ્ચે સરખામણી નહોતી કરવી તો પણ મનમાં થતી રહી. એક તરફ ઇમોશનલ 'યેડુ ' પરિ ને બીજી તરફ ઠાવકી ને ઠરેલ હતી રૂપા. પણ ત્યાં જ અક્ષરની વાત સાંભળી બધા તેને તાત્કાલિક સારવાર કરાવવા લઈ ગયા.મૂળભૂત કારણ તો હોલીવૂડ માં રોલ સારો ન મળવાથી કાંડુ કાપેલું ધેટ શોઝ સ્ટીલ હી વોઝ ઇમ્યોચેર !!
તે પાછો ફર્યો હાશ ની અનુભતિ અનુભવીને. પ્રથમને બધો ખુલાસો કરી દીધેલો તેથી વાતે વાતે તેણે ઘણી વાર ના પાડી ને લગ્ન રોકવા પ્રયત્ન પણ કરેલ પણ રૂપાએ ખાસ કહ્યું હતું કે જ્શન મનાવજો પાર્ટી રાખજો ને બધા ભેગા મળી આનંદ કરજો. બસ પ્રોમીસ લઈ લીધેલું તો તે જ પ્રમાણે પાર્ટી થઈ ને રહી...દૂર ખૂણે ટપકેલાં આંસુ રાખ ને ખંખેરતા પાર્ક માં.... ત્યાં આ વર્ષે ફૂલો આવી ગયેલા રંગબેરંગી ઝીણાં ઝીણાં તાજા કૂંમળા ને ઝાંકળના ચુંબનો ચમકતા હતા..રૂપા ને પરિ ખુશ હતા.
---રેખા શુક્લ

પ્રેમદિવાની...!!

ટર્નિંગ પોઈંટ ઇન એલ. એ પ્રકરણ ૨૧. પ્રેમદિવાની



"SUBTLE"  રેસ્ટોરંટ નો ડેકોર ઉડી ને આંખે ચડે તેવો હતો. શી વોઝ ઇમ્પ્રેસ્ડ !! ત્યાં તો એવરીથીંગ વોઝ વર્ક ઓફ આર્ટ. ઇનોરમર શેન્ડેલીયર જોઈને બોલી પડી રૂપા "ઓહ માય ગોડ, ઇટ્સ સુપર્બ !" ટેબલ પર કોતરેલા હંસનું શિલ્પકામ અવર્ણનીય હતું. ઓલ ફોર સેલ પણ ખરું જ. ફોર કોર્સ મીલ જમ્યા પછી તમે એકાદ-બે ફોર્ક ખરીદશો જ !! ન્યુ બ્રીડ ઓફ એલ. એ.ફરી હાથેથી ખેંચી ને ટેબલ નીચે ફૂટ્સી રમતી પરિ રૂપાને પોતાના તરફ આકર્ષિત કરતી રહી. આ વખતે રૂપા એ પણ આનાકાની કરી હોય તેવું ના લાગ્યું. જાણીતા જાપાનીઝ ગાર્ડ્ને મળેલી મોકળાશ નો લાભ તેના મનને મજબૂત કરતો રહ્યો કે આ પરિ આજે પાસે છે તે જ તો વાસ્તવિકતા છે ને અક્ષર ક્યારેય નહીં બદલાય તે હકીકત છે. પ્રેમની મહોર લગાવતી હોય તેમ પરિ બોલવા લાગી...

I remember your smile, so radiant and warm,
illuminating my day with loving affection.
I remember your kisses, so sweet and soft,
engulfing my being with blissful elation.
I remember your touch, so gentle and delicate,
setting my on fire with burning sensation.
I seek you out, trying to catch a glimpse
of your beautiful face in the lake of dreams.
I look for your glowing angelic presence,
your caring and loving traits, your essence.
I see you now, my heart flutters, again whole,
and I know how lucky I am to have met you.
I love you, my dear, with all my heart and soul.

આટલું બધું બોલી ગઈ એક શ્વાસે પણ રૂપાનું ધ્યાન હજીય ત્યાંજ સળવળતું હતું કે અક્ષર સિવાય શું આપણાથી આમ જીવાશે ને!! મનમાં ધૂધવતો હતો દરિયો..ખોવાઈ જશે આમ ને આમ અસ્તિત્વ આમેય અહીં કોને પડી છે કોણ કઈ રીતે જીવે મરે છે તેની !! કાંઈ વાંધો નહીં. પરિ એ હાથ લંબાવ્યો છે હવે હું પણ ખુશ રહેવા જ માંગુ છું.
સમ ટાઈમ્સ સિચ્યુએશન એવી ઉભી થાય કે વ્યક્તિ ફ્રસ્ટ્રેટ હોય ને વલખાં મારતું હોય ને કોઈક આવી ને માત્ર પૂછે કે કેમ ચાલે છે ને વ્યક્તિ બધુજ કહેવા રાજી થઈ જાય. અક્ષર ને મોટા થવું જ નથી અને રૂપા કે જેણે એને દિલથી પ્રેમ કર્યો હતો જ. બ્રોકન હોમ માંથી આવતા ફેમિલી ની વાત અલગ છે પણ હવે બધું જ યોગ્ય મનાય .... જો કે સાચું કે ખોટું એક મંતવ્ય જ મનાય ત્યારે ધારણાઓને સ્થાન નથી અપાતું. ધણા લોકોએ ભગવાન ને માનવાનું પણ છોડી દીધું છે. આવું વડીલો સાંભળી દુઃખ દર્શાવે છે પણ કંઈ રીતે પાછા વાળવા નથી ખબર કોઈને ...!!
छोड दो आंचल जमाना क्या कहेगा ? બસ આ જ વાત... દાટ વાળ્યો છે આ જ વાતે તો...ના સમજ્યા કંઈ લ્યો સાવ સીધું ગણિત...!! એમ નહીં અમારું પત્યું પણ તમારું પતશે કે કેમ તે પ્રશ્ન મને સતાવે છે.. તમે તો સાયન્સ ભણ્યા..મોટી પદવી લઈને છો બેઠા..પણ રહી નથી શકતા એમ જ ને ? પણ પછી ભરણપોષણ કરવાની ક્ષમતા ધરાવો છો ? કે રઝળતા મૂકી દેશો ? કે પછી એમનું બાળપણ ઝૂંટવી લેશો..અરેરે કેવા છો તમે તો? રતિક્રિડા મનલોભાવન પણ પરિણામ ઉર્ફે અંજામ કોણ જવાબદારી લેવા માંગશે? માંગ ને મોંઘવારી હરિફાઈ કરે એમાં બાળક બિચારું ફંગોળાતું રહે ને તમને અભિનંદન કઈ રીતે કોઈ આપે ? અનુપમા નો વિરોધ સાચો ને સરળ હતો. પણ બધી અનુપમા યાસ્મીન કે માઈકલ ની સેરા વગેરે વગેરે મરતી રહે પાછળ વણઝાર છોડી ને...માંગ વધે પણ પૂરવઠો પણ સાથે થોડો વધે...તેથી ભેળસેળ ને નકલી માલ દેશ વિદેશ માં વેચાય. લોલુપતા તો પણ ના સંતોષાય ...સાયન્સ વિચારે ગ્રહો ને ઉપગ્રહો પર જીવ ને લઈ જવા .. ઇમીગ્રેશન કાયદાઓ ત્યાં કદાચ વધુ નોર્મલ હશે ...પત્થર ને આવી પાંખુ ને માણસાઈ મરી પરવારી લ્યો હજી તો કૂંપણ ફૂંટી ના ફૂંટી ને ત્યાંજ પિંખાઈ ગયો...!!! હવે પતિ ને ભગવાન માનનારી મંદિરે શું કામ જાતી હશે એ વાત કેમ સમજાઈ ? ને લાખો ખેડૂતોની વસુલાત કરનાર શેઠ મંદિરમાં પ્રાણપ્રતિષ્ઠ્ઠા થતા ભગવાન ને દંડવત પ્રણામ કરી કરી ને મોટુ ડોનેશન ટેક્સ-ફ્રી માટે, પોતાની ભૂલોના પ્રાયશ્ચિત્ત માટે કે પછી ભગવાન ને લાંચ આપવા કરે છે તે પણ વાત આગળ આંખ આડા કાન કરવાના જ ને ? પરંપરાગત જ ખર્ચો ને ભપકો વધ્યા કરે ? હા, ્ચાલો સાચુ ને ખોટુ જો કંઇજ ના હોય તો જે શીખ્યા તે ભૂલી જ જવાનું ને. .. સીધા જવાબમાં કોઈ માનતું નથી. .હા સીધા પ્રશ્નો પૂછી લે ખરા. સરવાઈલ ઓફ ધ ફીટેસ્ટ ની વાત હોય ત્યાં વાત આવે છે ભોળા નાઈવ ડફોળ માણસોની....કેમ કે તેમની ભલમનસાઈ નો લાભ લેવામાં આવે છે..પણ આપણે તો બધુ યથાવત જ કેમ સહન કરવાનું ? સેલ્ફી વોટ્સઅપ ટ્વીટર ને અન્ય મીડીયા વાળા માધ્યમ પર રોષ-લાગણી ને દુ:ખ-પ્રેમ ને છ-ચાર કે બે લાઈનમાં પતાવા હસ્તા મોઢે સળગતા મડદા...!! વધે ્મસ્જિદ-મંદિરો ને વધે લૂંટારાઓ પણ રમજાન-દિવાળી-ને ક્રિસમસ થાય જ. હા સંભવ છે હોલમાર્કે બનાવેલા તેહવારો કે
ભૂલાઈ ગયા કે તે તો ખુશી માટૅ આવતા તેહવારો હતા. કુટુંબ-સમાજ ને દેશ સાથે હસતું માનવી હતું. આજે ભગવાન માં નહીં માનનાર ને શાસ્ત્ર ની શું હોય ખબર પ્રસાદ ને પંચામૄત એટલે શું ...પણ ધારો કે ખબર છે પણ શ્રધ્ધા કેટલી હોય ? વેજ-નોનવેજ-શરાબને ડ્રગ્સમાં ગળાડૂબ સમાજ ના વડીલો ને પોતાના જ બાળ ની ચીસો કેમ નથી સંભળાતી ? નોતરો વિનાશ ને પારણામાં લાલો ઝૂલાવો શું પડે છે ફેર ? પેસ્ટેસાઈડ્સ ને કેમીકલ્સ નો કોઈને ડર નથી... અરે હ્યુમનબોમ બની ઝન્નત કોઈ પામતું હશે ? પણ જરૂરિયાતો તોય પૂરી ના થાય આમાં ભગવાન કહે તમારા કર્યા તમે ભોગવો...!! ફ્લાઇંગ કારમાં બેઠેલો પિન્ટુ બટન દબાવી ને સ્કૂલે પોતાની જાતે  જશે ને સાંજ પડે સ્ક્રીન પર મોમ ને ગુડનાઈટ કરશે પણ હૂંફ મોમ ની ક્યાંથી લાવશે ? ત્યાં તો એણે વાંચ્યું હા કે મુઠ્ઠી ભરો તો રેતી છે અને જો વાવતા રહો તો ખેતી છે. લોકો ને વાત વાત માં વાંધો પડશે તો શું બધાનું સાંભળવાનું ને પોતાના દિલ નું નહીં ? બેય લગ્ન કરવા તૈયાર થયા હતા. બેય ને કશાય નો વાંધો ન્હોતો પણ હા અચાનક બધું જાણે બદલાતું નજરે ચડ્યું. 'ચેંજ ઇઝ ઇનએવીટેબલ એન્ડ વી લવ ઇચ અધર વી શુડ મેરી...વી હેવ ઓલ ધ રાઈટ ટુ લીવ અવર લાઈફ ધ વે વી વોન્ટ' પરિએ ફરી રૂપા ને કહ્યું. રૂપા નો ફોન રણક્યો ને પ્રિયંકાએ મોકલેલ પ્રથમ જોગલેકરનું પિક ટહુકો પૂરાવતું રૂપા સામે જોઈ રહ્યું. વાહ આ પ્રથમ છે દેખાવડો ને પરાણે વ્હાલો લાગે તેવો..પણ વ્હાય હી ઇઝ કોલિંગ મી નાઉ ? કોલ ઉપાડ્તાં બોલી ઃ' હાય પ્રથમ વોટ્સ અપ ? '
સામે થી બહુ શાંતિથી જવાબ આવ્યો કેઃ " ઓહ સો યુ મીન યુ વર નોટ એક્પેક્ટીંગ માય કોલ હં ?? "
" નો નો યાર નથીંગ લાઇક ધેટ " રૂપા બોલી ને પરિ તેને સતાવી રહી હતી ગલગલિયાં કરવાની ટ્રાય કરતી હતી. અચાનક હાથમાંથી ફોન  પડ્યો ને તૂટી ગયો. ફોન કટ ઓફ થયો પણ શી લીટરલી કેન નોટ કોલ એની વન નાઉ..બ્રોકન ફોન નો ગુડ !! એનો મૂડ ઓફ થઈ ગયેલો જોતાં પરિ બોલી ઃ "આઇ એમ સોરી ! બટ ઇન ધ મોર્નીંગ વી વીલ બાય ન્યુ ફોન ફોર યું "
પાસે જઈ ને પંપાળવા લાગી. " આઈ વોઝ ઇન ધ મીડલ ઓફ કન્વરસેશન !! હાઉ કૂડ યુ ડુ ધીસ... ન્યુ ફોન આઈ ડોન્ટ વોન્ટ ઇટ..ફ્રીડમ આઇ વોન્ટ ટુ બટ નોટ લાઈક ધીસ વે !!'
'તું શું જાણે હું તને કેટલો પ્રેમ કરું છું !! ઝૂરી ઝૂરી ને જીવું છું પણ તું ને તારું મનોમંથન ...ને ફોન કોલ્સ ને ડીમ્સ...ચાલ ને હવે બધુ ભૂલીને મારી સાથે આવ તો ખરી. ડોન્ટ બી સો સેડ લુક યુ કેન કોલ પ્રથમ ફ્રોમ માય ફોન, ચાલ ' પરિએ ડાયલ કર્યો ફોન ને રૂપા એ પ્રથમ સાથે લગભગ વીસેક મિનીટ વાત કરી. પરિ કારમાં જઈને બેઠેલી...એ જાણતી હતી કે હવે કંઇ કરશે તો બાજી પલટાતાં વાર નહીં લાગે.
---રેખા શુક્લ 

પ્રણાલી પ્રણયની

ટર્નિંગ પોઈંટ ઇન એલ. એ. પ્રકરણ ૨૦ = પ્રણાલી પ્રણયની


પ્રિયંકા મેમ નું શુટિંગ હોય એટલે રૂપા ને પરિ આવે આવે ને આવે જ. એક્ટીંગ પર ફિદા ને બંનેની કંપની પણ સારી જામેલી. નવા શોઝ નવી મૂવીઝ નવા ટ્રેંડ કે નવી ફેશન ઓફ ટેઇલર સ્વીફ્ટ કે કીમ 
કર્ડાશીયન ની ટ્વીટ્સ ફોલો કરતી આ બંને પાસે ગાસેપ ની ખાણ હોય એમની વાતો નિરંતર ચાલુ હોય ક્યારેક બીયર ક્યારેક સિગરેટ તો ક્યારેક મીની સ્કર્ટ માં બંને બાર માં ડાન્સ કરતી જુઓ તો નવાઈ ના પામશો. એમજ ચાલે છે આજકાલ બધે...ખાસમાં ખાસ બેસ્ટ ફેંડ એને જ કહેવાય છે. ગાપચી મારી મળવાનું ના છોડે અને સાન એન્ટોનિયો ઇઝ સો બ્યુટીફુલ કે ત્યાં ની રીવર વોક પર મજા જ આવે. ફેમસ 
એલામો શ્રાઈન લાઇક ફોર્ટ- નેશનલ હિસ્ટોરિકલ પાર્ક ને જાપાનીઝ ગાર્ડનની મુલાકાત ક્યારે પ્રણય માં પલટાઈ ગઈ ..બોલ્ડ થોટ્સ
ને બોલ્ડ એક્શન એનીથીંગ ઇઝ પોસિબલ...'એન્ડ હેલ વીથ અક્ષર હી નેવર કેર, સો વ્હાય સફર !! આઇ એમ હીયર' કહી 
પરિ એ રડતી રૂપા ને ચૂપ કરવા ટ્રાય કરી. અંધારા એ જાત ઉતરડી લો અજવાળાએ આળસ મરડી..!! 
જિગ્નુ હાઉસ કેફે માંથી બહાર નીકળી પરિએ રૂપા નો હાથ પકડી 
લીધો. સ્લો વોક માં પાર્કિંગલોટ તરફ જતાં બંને આંગળીઓની ઉષ્મા વચ્ચે પોતાના ધક ધક હ્રદયને સાંભળી રહ્યા. ઘટાદાર વૄક્ષ નીચે 
આવતાં જ પરિ એ રૂપા ને કમરથી પકડી પાસે ખેંચી. 
' આઈ વોન્ટ ટુ ગો ઈટ સમથીંગ ...હાઉ અબાઉટ યુ ? આર યુ હંગ્રી ટુ ?' પરિ બોલી ને રૂપા ચૂપ ચાપ એને ઉપરથી નીચે જોતી રહી. એની આંખોમાં તરસ 
હતી ભૂખ હતી...નમી તો હતી તે પડેલા ફૂલ ને લેવા પણ પરિ તેના ઉભરેલા વક્ષ ને તાંકવાનું ના ચૂકી ... રૂપા છોભીલી પડી પણ પછી આછું સ્મિત અપાઈ ગયું. પરિ એ તેને ઝાડ ના થડ નજીક ધકેલીને એના વક્ષ પર હાથ ફેરવતાં તેનાં રસીલા પીંક હોઠોને એક ગાઢું ચુંબન આપી ચૂમી લીધા. રૂપા ને શું કરવું ના સૂઝ્યું ના યાદ આવ્યું પણ પરિના દૂધ જેવા સફેદ શેવ્ડ લેગ્ઝ માં ગુલાબી સેન્ડલ્સ ને જોતી રહી 
આમ છંતા અક્ષર સીરીયસ ન્હોતો તે જ સમજાતું ન્હોતું. ક્યારે બનશે મેચ્યોર ને મારે ક્યાં સુધી રાહ જોવાની રહેશે...? અને હા ચાલ મને પણ ભૂખ તો લાગી જ છે કહી તેની કાર તરફ વધ્યાંપણ રૂપા તો તેના મનમાં અક્ષર ની યાદોમાં ખોવાઈ ગયેલી. પરિ ચૂપચાપ ડ્રાઈવ કરતી રહી લગભગ ત્રિસેક મિનિટે તેઓ "સટલ" નામના રેસ્ટોરંટે પહોંચ્યાં.  સ્મૄતિપટે યાદો નો વરસાદ થઈ ગયો. હા, કોલેજકાળ ના દિવસો ની વાત જ અનેરી છે ને કલ્પના ને આવી ગઈ હોય પાંખો ને દિલ થનગનાટ કરતું હોય...નજરું બોલતી હોય ને ચાલ પણ અપટુડેટ હોય આમાં તું જય જયકાર કરતો  ટોળા ચિરતો સીધ્ધો આવીને મને ગુલાબ ધરીશ નો ખ્યાલ જ ક્યાંથી હોય? જોયું ના જોયું કરું ત્યાં તો તે ગુલાબ ગાલે અડાડી પણ દીધું ...થરથરી ગઈ ને ખભા મારા સંકોચાઈ ગયા ગરદન મરોડી ને આંખના ભવા રિસાઈ ગયા...હોઠ જરાક હલ્યા પણ કંઈ ન બોલ્યા. "શું કરે છે તું ?આમ બધાની વચ્ચે..જો જો બધા જોઈ રહ્યા છે આપણી સામે બેશરમ !" આંખો કંઇક આવું જ કહી રહી. ને તે અચાનક 'આપકે લિયે' કહી ગુલાબ ફરી આગળ ધર્યું ને મેં ધીમે થી ડાળખી પકડી તો પણ તેં મારી આંગળીઓ નો સ્પર્શ કરી લીધો..કરંટ તો સીધો દિલ સુધી લાગ્યો હોય તેમ તું ધડામ કરતો ભોંય ભેગો પડ્યો...અને મારા હાથેથી ગુલાબ પણ છૂટીને નીચે પડ્યું. બે મિનિટમાં તારા મિત્રો આવી આપણી ગોળ ફરતે આવી ગયેલા. ને તું હજુ નીચે જ પડ્યો હતો ને હું આભી થઈ ને નીચે બેસી પડી..પ્લીઝ હેલ્પ...સમ થીંગ ઇઝ રોંગ કહી રહી હતી ને કોઈએ પાણી તારા પર છાંટ્યું ને તું સળવળ્યો. ને ધીમેથી આંખો ખોલી....મારા હોશ ને હાશ થઈ ..'આર યુ ઓકે?'  મેં પૂછ્યું ને તે આંખ મારી ને ફટાક કરતો ઉભો થઈ ગયો...ઓહ માય ગોડ યુ ચીટ...કહી આપણે હસી પડ્યા.બધા એ તાલીઓ પાડી ને સૂર પૂરાવ્યો. પ્રોફેસર ખંભોળજા નું તે સમયે ત્યાંથી પસાર થવું ને પૂછવું 'સબ ઠીક હૈં ન ?'  'યસ ' માંડ નીકળ્યું ને હું ઉંધી ફરી ચાલવા લાગી ને મનોમન હસી પડી. ધીમે ધીમે ક્લાસ ભણી પગલાં ભર્યા ને પાછળથી વસુધાએ પકડી ને પૂછ્યું ' શું થઈ રહ્યું છે આ બધું ?' હસતું ગુલાબ ને હસું છું હું બસ બીજું શું થયું છે ?' 'ખુદ હી સવાલ ખુદ હી જવાબ મેરી બિલ્લી મુજ સે મ્યાંઉ ?' તે બોલી ને અમે ખડખડાટ હસી પડ્યા. અચાનક હર્ષ દોડતો દોડતો બોલાવા આવ્યો હતો કહે જલ્દી ઘરે ચાલો દાદીમા ને સારું નથી. બેબાળકા થઈ જવાય તે તો સ્વાભાવિક જ છે ને ! પાછા ફરી હું ને વસુધા ને હર્ષ ઓટોરીક્ષા પકડી ઘરે આવ્યા. દાદીમા ને ફાટી નજરે પપ્પા તાંકી રહ્યા હતા...એમના શ્વાસ ઉંચા નીચા થાતા હતા ને ધમણી ક્યારે બંધ પડી જશે તે સમજાતું ન્હોતું ત્યાં તો એમ્યુલંસવાન આવી ને એમને હોસ્પિટલ લઈ ગઈ. ચાર દિવસે કોલેજ પાછી આવી ને ત્યારે ખબર પડી કે તું પણ તે દિવસે ઘરે વેહલો જતો રહ્યો હતો.
આજે મળશે તેમ હતું. આ વાત ને દસ દિવસ થઈ ગયા હવે નથી રેહવાતું તારા મિત્રો ને પણ કંઈ જ ખબર નથી તારા ઘરે તે દિવસથી તાળું વાસેલું જ જોવા મળે છે. દાદીમા ને હવે તો ઘણું સારું છે ને તુ લાપત્તા છે. તારા વિષે માહિતી મળી તે ઉપરથી તને ગોતવાનો પ્રયાસ પોલિસ નો ને અમારો નિષ્ફળ ગયો. ઘર ની બહાર સ્ટ્રીટલેંપ નીચે તને વાંચતા ઘણાએ જોયેલો તેથી બાગ-બગિચા નદીનાળાં ને લાઈબ્રેરી બધે તપાસ કરી કરીને થાકી ગયા. બાજુના ગામે ધૂળિયા રસ્તે ઝાંખરીયાળી જગ્યાએ તારી ગાડી મળી પણ તુ ક્યાંય ના મળ્યો. ત્યાં વહેતી નદી વિશાળ થઈ રહી હતી તે જગ્યા એ તુ બેભાન અવસ્થા માં મળ્યો. કંઈ પણ જાણવું નથી કંઇ પણ સમજવું નથી જલ્દી તને ચેક કરી પોલિસ ને બોલાવ્યા ને મદદ માંગી લીધી. બસ જલ્દી સારું થઈ જશે જ એમ વિચારી રહી હતી. ત્યારે મારી ક્ઝીન કે જે ડોકટર છે તેનો અચાનક ફોન આવ્યો કે તે મદદ કરવા નીકળી ગઈ છે સીધા હોસ્પિટલે મળવાનું નક્કી કરી બધા મળ્યા દવાખાને ત્યારે ડોક્ટર બોલ્યા 'સોરી હી ઇઝ નો મોર' વ્હોટ !! નો નો નો ઇમ્પોસીબલ હી કેન નોટ ગો અવે હી ઇઝ ટુ યંગ ! ઇટ વોઝ હીટ એન્ડ રન કેસ ને હી ડાઇડ ઇન્ટર્નલ બ્લીડીંગના લીધે ..તમે લાવ્યા ત્યારે તે છેલ્લા શ્વાસ લઈ ચૂકેલો હતો...આમ તે કંઈ હોય !! ટૂંકી પ્રણય કથા પાંગરી ન પાંગરી ને કરમાઈ ગઈ. આંખો ખોલવા કેટલો પ્રયાસ કર્યો..ઓશિકા પર પણ ભીનાશ હતી ને હું સફાળી જાગી ગઈ !! હે ભગવાન આવા સપના ના આવતા હોય તો કેવું સારું ?? કોલેજ પતાવ્યાને તો દસ દસ વર્ષો વીતાવી દીધા ને આજે અચાનક સપનું ને તે પણ આવું ? કંઈ  સમજુ તે પેહલા તો તારો ફોન આવ્યો ને હું ધ્રુસકે ને ધ્રુસકે રડી પડી. ને તું બોલ્યો મારા જ લખેલા શબ્દો કે 'તરણે ટપક્યાં રૂદ્રાક્ષરના અશ્રુ આશરે, રોપ્યા કર ને સ્મરણ ના છોડવા આશરે ....!!' ફોનમાં પણ બાઝી પડી. 'પગલી ફિર કોઈ બૂરા સપના દેખા ક્યા ?'પછી તો બીજા વીકે આપણે મળીએ કેટકેટલી વાતો કરવાની બાકી રહી જાય છે જયારે મળીએ ત્યારે આ વખતે તો બધી જ વાત કરીશું તેમ તારી પાસે થી પ્રોમિસ લઈ મે રિસિવર નીચે મૂક્યું. તે પણ કોલ્ડ કોફી બનાવીને પીવડાવવાની પ્રોમિસ લીધી ને ફોન મૂક્યો. 'દરેક ને મળવાનો આનંદ થાય ને ગૂમાવાનો ડર ..કદાચ આ કેસ માં મારું પણ એમ જ હશે. સપનું પણ એમ જ સંકેત કરતું હશે..શું તને કદીય મારા બાબતે આવા વિચારો આવે છે ખરા ? ' મળ્યા ત્યારે પાછો વાત નો દોર પકડાયો ને અમે વાતો માં ગરકાવ થઈ ગયા. દરેક સંબંધ ના નામ હોવા તે પણ જરુરી નથી. ધરા ઉપર ચાંદની માં ન્હાઈ કોણ સૂતું છે લંબાઈ...વ્હાલ આવી પાંગતે નિરખે બેઠું સંતાઈ..હા એજ દ્રશ્ય અગાશીએ છે ખાટલી ની સગાઈ. તું જ કહે ને તું જ વસે સર્વત્ર પ્રેમ થઈ સર્વમાં તું વસે. 
જોયો સાવ એકલો દરિયો..

અમારી ટચુકડી બારીએથી માનવીઓના મધુવનમાં
જોયો સાવ એકલો દરિયો...
ચેહરાઓના વનમાં અમારો આસપાસનો રસ્તો
નાના-મોટા પગલાંથી પંથ એક ફૂટ્યો...
સમી સાંજની હરિયાળીમાં ભૂરા આકાશની આશામાં
લઈ તડકાનું ચોસલું..બે બટકાં ભરી લંઉ...

ને પેલા વરસાદથી ધરતીની સોડમ જરા ગટગટાવી લંઉ...
મન ની આ પાર ને પેલે પાર..! 
માણસને ગમે તેવું વાણીનું વૃક્ષ એક ઉગે..
ને શબ્દ મારો બને પારસમણિ...
પહોંચવાનું અક્ષરથી ઈશ્વર સુધી...
આયુષ્યની અયોધ્યામાં વ્યક્તિ અને અભિવ્યકતિ...
રેશ્મી ઋણાનુબંધ બને ખડક અને દીવાદાંડી...
તસ્વીરનું જ તીર્થધામ ને પ્રતીક્ષાના ઝરુખે દીવડી... 
---રેખા શુક્લ (શિકાગો)
કોરા કાગળ ની વચ્ચે લખાણ ગહન લખેલું કે વછૂટી કેટલીય યાદો એમાંથી જાણે ફૂંટી હોય મોગરાની વેલી. મને વળગી એક કળી સુગંધ એની શ્વાસમાં થઈ ભળી રાતો રાતો ચાંદ મલક્યો શું ..શરમાઈ ને એ ગયો સંતાઈ કે વાદળીના પાલવે ભૂલકું બની ગયો ચાંદલિયો ખોવાઈ. આમ એક અધુરું પાનુ ક્યારેક પૂરું લખાશે ની અણસમજમાં પડ્યું છે બૂક શેલ્ફ ની અડોઅડ ડાયરી માં સંતાઈ ને.
 --રેખા શુક્લ

બુધવાર, 2 મે, 2018

સિમરન ને રાહુલ

સિમરન ને રાહુલ




જ્યારે પુત્ર ના વધામણાં થયા ત્યારે બધા ખુશ હતા ને બે કલાક પછી જ સવિતા પોતાના પુત્ર રાહુલ ની વિદાય લઈ ને ચાલી ગયેલી તો બધાને ના સમજાયું કે આ શું થઈ ગયું ?....એને એક્સેસીવ બ્લીડીંગ થઈ ગયું ને નવ મહિના કોખમાં રાખેલા ને છાતીએ વળગાવ્યા 

વિના તે ચાલી ગઈ ને રાહુલ ને જ્યારે ખબર પડી ત્યારે તો તે પાંચ વર્ષનો થઈ પણ ગયેલો.બસ તે દિવસ થી એને એમજ લાગતું કે એનો વાંક હતો કે શું ???? પણ એની બર્થ-ડે ઉજવવી એને ગમતી નહીં...કેવા કેવા લેખ લખીને અવતરે જીવ અહીં..!! અને એમાંય જ્યારથી ડેડ એના ચોથા બર્થડે પર જ 

બીજી મૉમ લઈ આવેલા...સરપ્રાઈઝ બર્થ-ડે ગીફ્ટ કીધેલું..!! પણ નવી મમ્મી ક્ષમા ખૂબ સારી હતી,ખૂબ ખૂબ વ્હાલ થી રાહુલ ને રાખતી ને રમાડતીને તેની સંભાળ લેતી પણ રાહુલ ના મનમાંથી જૂની મમ્મી ભગવાન પાસે ગઈ જે દિવસે એજ દિવસે એ જન્મેલો તે વાત જતી જ ન હતી...અને અંદર અંદર સોસવાતો...!! દિવસો રોપાયા જાણે ઉભા થોર થઈ...ચોતરફ રણ ને માથે  ગગન...મન કરે શોર મહીં..!! દસમાં વર્ષ માં જાગરણ એટલે શું તે ખબર પડી જ્યારે તેની મામા ની દીકરી પાયલ વ્રત સમયે રોકાવા આવેલી.!

ક્ષમા ને બધો શોખ..ફેન્સી ખાવાનું બનાવવું...શુશોભન કરી ધર સજાવવું...આવકાર આપતું ડીનર ટેબલ, તુંબડાને 

સૂકવી ઇલેક્ટ્રીક સ્ક્રુડ્રાઈવર થી કોતરણી કરી લેમ્પશેડ બનાવેલો...ફૂલદાની માં રોજ બગીચાના રંગબેરંગી ફૂલો મહેંકે...વાળ લાંબા હતા તો રોજ નવી નવી હેરસ્ટાઈલ કરે...અને હા મહેંદી તો અફલાતુન મૂકે..!! પાયલ ને ક્ષમા સાથે મજા પડે પણ રાહુલ પણ સાથે સાથે આગળ  પાછળ ફરે..વિચારે કે આવુ બધું છોકરીઓએ કેમ કરવાનું હોય..? ક્ષમા એ સમજાવ્યું કે જેથી સારો પતિ મળે...તો પૂછે તો પછી છોકરો કેમ આવા વ્રત ના કરે?? તો પછી 

તેને પણ સારી પત્ની મળે ને ?? બંને કેમ હસ્યા તે રાહુલ ને ના સમજાયું !! ક્ષમાએ મોળાકત માં મોળુ બનાવી પાયલ ને જમાડ્યું...ભાવે નહીંતેથી ભૂખી રહે પણ તે ખાય નહીં તો કહે "અકોટે" બેસવાનું ...બેઠા હોય ત્યાં જ સૂઈ જવાનું ને પછી ઉભા થયા  ના હોય તો બીજી વાર જમી લેવાનું...ચાર ચારદિવસ તો માંડ માંડ ગયા...પણ આજે આ પાંચમાં દિવસે મીઠા વાળું ખાવાનું મળશે ...તેની ખુશી હતી..એ પણ એક ટંક જ હોય...પછી બાર વાગ્યા સુધી જાગરણ કરવાનું હોય...!! જે દિવસે જાગરણ કરવાનું ખબર હોય તે દિવસે બગાસા ઉપર બગાસા તો આવે આવે ને આવે જ !! ઝોંકા પણ શરૂ થઈ ગયા તો ક્ષમા હસી પડી ને બોલી કે પાયલ જો મારે તો આખી રાત નું જાગરણ કરવાનું છે...!! ઓહ એવું કેમ?? તો કહે એને એવરત-જેવરત નું વ્રત કેહવાય જે પરણેલી સ્ત્રીઓ કરે જેથી પતિનું આયુષ્ય લંબાય..!! બધાએ ભેગા મળી મહેંદી મૂકી પછીખો-ખો રમ્યા...બેઠી ખો માં તો બહુ મજા પડી...પણ રાહુલ ને ગમી મ્યુઝિકલ ચેર...હાથમાં આવે જ નહીં ને દર વખતે તે જ જીતે...તેજી થી ભાગી શકતો હતો...!!નવરાત્રી આવી ત્યારે બોલ્યો અત્યારે પણ જાગરણ કરવાનું ને.....??? ક્ષમા બોલી હા, પણ "ગરબા" રમવાના...!! પછી "રાસ" ને "હીંચ" ની પણ મજા કરવાની !! ઓહ મને શીખવું છે  કહી ઠેકડા મારતા રાહુલ ને જોઈ ક્ષમા હસી પડી!! અને નોમ ના હોય નિવેદ..ઓહ નિવેદ એટલે શું ??? હે ભગવાન ....તે દિવસે માતાજી ને આપણે લાપસી ને મગ ધરાવાના ને તલવટ ...માતાજીને  અને આપણ ને મજા એમ કહી હસી તે રૂમ બહાર નીક્ળ્યો...સ્ટ્રીટમાં કોલાહલ થતો સંભળાયો....તેનાથી થોડા મોટા જુવાનિયાંઓ પૈસા ની ઉઘરાણી કરી રહ્યા હતા...સોસાયટી ના ચોક માં ગરબા રમાશે તો લાઈટ-પાણી વગેરે પણ જોઈશે જ ને ...ને હા લાણી થશે ને પ્રસાદ પણ ખરો...

બધાને હોંશે હોંશે બધા કામો કરતા જોઈ તે પણ મદદ કરવા જવા લાગ્યો...!! લાઈટ ના થાંભલા પર ચઢીને વાયરીંગ કરતા શૉક લાગતા પડ્યો....ક્ષમા થી ચીસ પડી ગઈ ને સીધ્ધો લઈ ગયા ઇમરજન્સી માં ....અરે પણ હે માતાજી મારા રાહુલ નું ધ્યાન રાખજો...કાલે તેનો બર્થડે પણ છે...ને આજે, અમારી લાજ રાખજો...ભગવાન સવીતા ને શુંજવાબ દઈશ ભગવાન પાસે જઈને ...પ્લૉટ માં સન્નાટો છવાઈ ગયેલો...! ડોકટરોની તાત્કાલિક સારવાર કામ લાગી ગઈ અને તે ભાનમાં આવ્યો હતો...!! મમ્મી ને જાણે જોઈ આવ્યો સાચે...ક્ષમા ની શ્રધ્ધા -આજીજી માતાજીએ માન્ય રાખવી જપડી...રાહુલ સાંભળી રહ્યો હતો ક્ષમા ની આજીજી...!! સમજી ગયો..

એંજલ જેવી લાગતી હસ્તી મમ્મી ખુશ હતી રાહુલ ને જીવતો જોઈને...ત્યાગ(લૅટ-ગો) એટલે પ્રેમ અને ક્ષમા ખુશ હતી કે ભગવાને તેની લાજ રાખી ...દિલ ના સંબંધો લોહી ના સંબંધ થી પણ મજબૂત હોઈ શકે તેનું નામ પ્રેમ !! મોત ના મુખમાંથી, સ્વર્ગના દ્વારે થી પાછો ફરેલો રાહુલ જાણે ફ્રેશ થઈ ને પાછો ફર્યો એમ ઉભો થઈ ગયો..હર્ષાશ્રુ થી બધાની નજરો એને તાંકી રહી હતી...રાહુલ નો હાથ ક્ષમાના ગાલે સરતા આંસુ લૂંછી રહ્યો હતો...ને ક્ષમા તેને ભેટી ને ધ્રુસ્કે ધ્રુસ્કે રડતીહતી...!! મનની મૂંઝવણ -ઝંઝાવાત જેવા વિચારો ને શાતા મળી ગઈ હોય તેમ બીજા દિવસે તો બધુ રાબેતા મુજબ ચાલુ થઈ ગયું ..!! સાચી લાગણી -ભાવ ની કિંમત ભગવાન જાણે છે ....મનુષ્ય પણ અનુભવે છે...કોઈ આપણ ને ઉપરછલ્લુ કે સાચા દિલ થી આગમન આપે છે તે સમજાઈ જાય છે તો આ તો ભગવાન છે ત્યાં તો ભાવનાની ને લાગણી ની ને લગન જ કામ આવે છે ! એક મા ની કરૂણતા બીજી મા જ ઉકેલી શકે છે. રાહુલ ની બર્થ-ડે પણ ખૂબ સરસ રીતે ક્ષમાએ ઉજવીને બીજી વાર રાત્રે પ્લોટ ના ગ્રાઉન્ડ માં ગરબા રમતા પેહલા..માતાજી ની સામે કેક નો પ્રસાદ ...ને ફળ મૂકાયા...ક્ષમા એ માતાજી ને ચુંદડી ઓઢાડી ખોળો પાથરી ફરી આજીજી કરી...રાખજે સલામત અમારું પરિવાર !! બધા બાળકો ભેગા થઈ ને સહિયારું બોલ્યા,હેપ્પી બર્થ-ડે ટુ યુ ...હેપ્પી બર્થ-ડે ટુ યુ..હેપ્પી બર્થ-ડે ટુ ડીયરરાહુલ ..હેપ્પી બર્થ-ડે ટુ યુ !! રાહુલ ની ખુશી નો પાર ન્હોતો ...આજે કોઈ રંજ-શંકાકે સંશય મનમાં ન્હોતો...ચોકલેટ કેક ખાઈ ને ઘર તરફ બધા પાછા ફર્યા...બસ આમ હવે દર વર્ષે પ્રથા થઈ ગઈ...!! રાહુલ ની હેપ્પી બર્થ-ડે નો તેહવાર બધા સાથે ઉજવાય છે...માતાજી ના ને મમ્મી ના આશિષ સાથે !! આમ બીજા ચારેક વર્ષ પસાર થયા ને આ વખતે તો પાયલ ને તેની બહેનપણી સંગીતા સાથેઆવેલા...

સમર માં પૂરા અઠવાડિયા માટે આવેલા તો બધાને ખૂબ મજા પડીબધા યુવાવસ્થામાં આવી ગયેલા...માસુમિયત ના બદલે મેચ્યોરેટી તરવરી રહીહતી...હસરતે દિદાર સંગીતા કા દેખકે જનાબ રાહુલ કી હાલત બૂરી હો ગઈથી...ગોળ ગોળ લખોટી જેવી તેની આંખો ને વાચાળ સંગીતા બધાને વ્હાલી લાગેતેવી તો હતી..જ !! ને ઉપરથી ઝીણી ઝીણી ફૂંટેલી મૂંછો ને ખેંચી ટીખળી કરતીપાયલ સાથે તો ક્ષમા પણ મોટે થી હસી પડી...અરે, મારા રાહુલ ને હેરાન ના કરો...શરમ નો માર્યો છોભીલો પડી ગયેલો...રાહુલ મનમાં તો ખુશ હતો...ખબર નહીં કેમ પણ આજે પોતાના ધબકાર પોતે જ સાંભળી રહ્યો હતો...!!

સિમરન ને શારૂખખાન ની મુવી જોવાનું કહો તો હંમેશા તૈયાર. યુવાવસ્થા પણ ખરી જ. દરેક ને ઇમ્પ્રેસ કરે શારૂખ તો સિમરન નો શો વાંક ? રૂમમાં મોટુ પોસ્ટર હતું ઉઠતાવેંત જ દર્શન થઈ જાય. એક વાર મળે તો કદી હાથ નહીં ધૂવે કસમ સે. પણ સ્કૂલમાં ક્લાસમેટ તરીકે નકલી શારૂખ મળ્યો ને 

સિમરન શારૂખ ની જોડી ખૂબ પ્રશંસનીય બની ગઈ. નામ તેનું હતું રાહુલ ને લાગે અસલી શારૂખખાન જ ,એના જેવી જ હેર સ્ટાઈલ, એના જેવા ડીમ્પલ્સ ને અવાજ પણ. હદ થઈ ગઈ જ્યારે સિમરન ને જોઈને તે બેભાન થઈ ગયેલો. એની ડ્રીમ ગર્લ એના સપના માં રોજ આવતી હતી તેને સામે જોઈને તે 

ભાન ભૂલી ગયો. ભેગા થયેલા ટોળામાંથી કોઈએ પાણી મંગાવી ને છાંટ્યું ત્યારે છોભીલો માંડ માંડ ઉભો થયો ને સિમરન સાથે ધીમે ધીમે વાતે વળગ્યો.ને આમ મિત્રતાની શરૂઆત થઈ...ને પછી પ્રણયમાં ફેરવાયેલી. રોજ રોજ મળ્યા પછી બીજું થાય પણ શું? ઓપોઝીટ એટ્રેક્ટ્સ ને ઇટ્સ નોરમલ. ક્યારેક એશીયન / જાપાનીઝ કોમીક કે પછી મુવી જોવાય તો ક્યારેક કોઈ ને ત્યાં કેરીઓકી કરાય ને બધા ભેગા થાય પણ બંને સાથે ના સાથે જ જોવા મળે. 

' સિમરન આજે કોફી પીવા જઈએ તો !!' 

'શ્યોર ! હાઉ અબાઉટ એટ વિમ્પી ?'

'પરફેક્ટ '

રાહુલ પ્રપોઝ્ડ એન્ડ સિમરન સેઈડ યસ ને બન્ને લાસ્ટ સેમીસ્ટર માં લગ્નગ્રંથિએ જોડાયા. સફેદ ઘોડા પર વરરાજા થયેલો રાહુલ તેને જોઈને પાછા ફરીને માણસો વિચારતા હાઉ કમ હી લુક્સ સો ફેમીલીયર ! સિમરન પણ તેના દુલ્હન આઉટફીટમાં આઉટસ્ટેંડીંગ લાગતી હતી. રાહુલ ને સિમરન મજાકિયાં ને તોફાની ખરાં પણ બીજાનાં દુઃખ દર્દ ની હાંસી કદીય ના કરે કે દુઃખ થાય તેવું પણ ના કરે. લોકો ના તેથી તેઓ માનીતાં ને લાડકાં બનેલા. એક વાર એમનો 

મિત્ર વરૂણ ચૂપચાપ બેઠો હતો  પાછળથી જઈને ડરાવ્યો. પણ વરૂણ ના તો ડર્યો કે હસ્યો કે ન કર્યો ગુસ્સો. ત્યારે રાહુલે પૂછ્યું હતું ' શું યાર !! કોઈ પ્રોબ્લેમ એટ હોમ ? આર યુ ઓકે ?' પણ વરૂણ ચૂપ રહ્યો નીચે મોઢું રાખીને બેઠો જ રહ્યો. ત્યાં તો સિમરન પણ રાહુલ ને શોધતી આવી ગઈ. તેણે પણ વરૂણ નું પડી ગયેલું મોઢું જોઈને પૂછ્યું ઃ ' યાર વોટ્સ રોંગ ? ફાઇનાશીયલ પ્રોબ્લેમ ?' ફાઈનલી વરૂણ બોલ્યો; ' નો નો યાર નથીંગ લાઈક ધેટ !!' ' ધેન વ્હોટ ? યુ હેવ ટુ ટેલ વી આર ડાઇંગ ઓફ ક્યુરોસીટી' સિમરન બોલી ને પ્રત્યત્તર માં વરૂણ ધીમેથી બોલ્યોઃ 

"મોમ-ડેડ વોન્ટસ મી ટુ ગેટ મેરી એન્ડ ધે વોન્ટ્સ બ્લડ ટેસ્ટ રીપોર્ટ એન્ડ માય ડીગ્રી સર્ટિફીકેટ. ડીગ્રી સર્ટી નો પ્રોબ્લેમ બટ બ્લડ ટેસ્ટ રીપોર્ટ !! આઈ હેઈટ મેડ ક્લીનીક- આઈ હેઇટ ટુ ગો સી ડોક્ટર એન્ડ આઈ ડોન્ટ લાઇક નીડલ્સ !!'

'બસ એ જ વાત છે ? અરે ! બીકણ ફોસી એમાં શું ડરવાનું ? મેઈન પોઇન્ટ ડુ યુ લાઇક ધ ગર્લ ઓર નોટ !! ઇફ યુ ડુ ધેલ વી વીલ કમ વીથ યુ એટ ક્લીનીક ટુ ..નથીંગ ટુ વરી..પ્રોબ્લેમ સોલ્વ !!' ' લેટ્સ ગો નાઉવ હેવ સમ કોફી એન્ડ ઓહ માય ગોડ વી હેવ ટુ ગો શોપીંગ ટુ રાહુલ ...વી હેવ ટુ લુક ડેશીંગ ટુ !!' સિમરન રાહુલ ને વરૂણ નો હાથ પકડી ને ચાલી રહી હતી ને બોલતી હતી. જ્યારે મેડ ક્લીનીકે ત્રણે પહોંચ્યાં તો ડોર આગળ ફોર્મ એક કોર્નરમાં પડ્યા હતા ઉપર સાઈન હતી બધાએ ભરવાના ને નંબર લઈને લાઇનમાં ઉભા રહેવાનું...એ લાઈન જોઈને જ પાછા ફરવાનું મન થઈ જાય તેવું હતું. ઉપરથી બધાના સોગિયાં મોઢા... વિષાદ ના વાદળ છવાયેલા..ચિંતા હતી, થાક હતો. બીજી વિન્ડો માં કેશીયર ફોર્મ સાથે પૈસા લેતી હતી. ..

જાણે યંત્રવત મશીન હાથ લંબાવતું ને પૈસા ગણી મૂકી દેતું. કોઈ શબ્દ નહીં માત્ર સન્નાટો.ક્યારેક ડોક્ટર કે નર્સ એક રૂમમાંથી બીજા રૂમ માં જતા દેખાઈ જતા. બ્લડ આપેલા પેશન્ટ બીજી તરફ ચેર પર જઈ બેસતા એમના રીપોર્ટ ની રાહમાં કે જો આજે નંબર આવી જાય તો રીપોર્ટ મળી જાય તો ધેર જવાય. સવારથી ખૂલેલ ક્લીનીક માં રોજ બરોજ ના સ્ટાફ ના માણસો એ દૂર પાર્ક કરવાનું. ટાઇમસર આવી ને કારકૂન દરવાજો ખોલી જાય. કામ પૂરતું જ બોલવાનું બાકી સૌ સૌના કામ ઓટોમેટિક ચાલતા મશીન ની જેમ પતવા લાગે. આડી અવળી કોઈ વાત ના કરે કે સંભળાય. નો ડ્રીંક ઇવન વોટર અલાઉડ નો ફૂડ ઇધર ઓન ટેબલ...બધા જ રીપોર્ટ અગત્યના તેથી ચીવટપૂર્વક કામ કરવાનું. લાઇનમાં બેસો એટલે આ બધી ખબર પડે. જોબની કદર કરો, ફેસીલિટીની કદર કરો ને કો-વર્કર ને બોધર ના કરો ને કામ કરવા દો...બસ ચીફ ની સ્ટ્રીક ઇન્સ્ટ્ર્ક્શન ને બધા ફોલો કરે. વરૂણ બહાર જવા લાગ્યો તો સિમરને ના કહી. રાહુલે ઇશારાથી ચૂપચાપ ફોર્મ ભરવાનું કહ્યું. લગભગ એકાદ કલાકે કેશીયર પાસે પહોંચ્યાં...નો હલ્લો નો હાય જસ્ટ ૪૦૦ - ૬૦૦ - ૮૦૦ એક સર્કલ કરેલ કાગળ પાસ કરે ને તમારે પૈસા ભરવાના ને પેઈડ નો સ્ટેમ્પ મારે. ફરફર થતા કાગળો એક તરફ મૂકાતાં જાય બીજી તરફના ડ્રોઅરમાં પૈસા મૂકાતા જાય. ૧૨ થી ૨ બધાનો લંચ બ્રેક બધું જ બંધ..બધા લંચ જમે. પેશન્ટ પણ. ૨ વાગ્યા પછી ફરી એજ લાઇનો ને ઓટો નંબરની લાલ લાઈટ...!! ૮ વાગે બધુ બંધ જે તમારું કામ ન પત્યું તો આવો બીજા દિવસે. ને લઈ જાઓ તમારો બ્લડ રીપોર્ટ. આમ સાત દિવસ ખુલ્લી રહેતી

મેડ ક્લીનીક નું રૂટીન રાબેતા મુજબ ચાલે. ઉતરી ગયેલાં મોઢાં કે અધમૂઆં પેશન્ટ જોઈને તમને દુઃખ થાય. જિંદગીની કિંમત સમજાય ત્યાં સુધીમાં મોત આવી ને સામે ઉભું હોય...ને તમે ઇશ્વરને યાદ કરો...!! પાછળ દૂર  કોઈના રડવાનો છાનો અવાજ સંભળાતા રાહુલ ની નજર ત્યાં પડી. પોતાની જ બહેન ને જોઈને ચોંકી ગયો. ઉભો થઈને વળગી પડ્યો. શું થયું ?? HIV Positive નો રીપોર્ટ હાથમાં જોઈને તેની આંખો પણ ભરાઈ આવી. Life throws the curve ball. શું બોલવું શું પૂછવું ...કેમ ? ક્યારે ? કશુંય પૂછવું નથી. પછી વાત. આમ 

અચાનક રાહુલ મળ્યો તેથી તે પણ છોભીલી પડી ગયેલી...આવું બનશે તેનો પણ સ્વપ્ને ખ્યાલ નહોતો. ક્યારેક અજાણતાં કરેલી ભૂલનું ભોગવવાનું પરિણામ તો ક્યારેક બીજાએ કરેલી ભૂલનું પરિણામ ભોગવાનું !! ટ્રેનમાં મુસાફરી કરતી બહેનને કોઈકે છેડતી કરી બહેને થપ્પડ મારેલી પણ તેને રેઈપ કરી ને જ છોડી. એનું આ પરિણામ હતું કે તેનો રીપોર્ટ પોઝીટીવ આવેલો.બંને ખૂબ રડ્યા. વરૂણે કીધું મને રીપોર્ટ નથી કરાવવો..ઘરે જઇએ. સિમરને વરૂણ સાથે ક્લીનીક માં રહેવાનું નક્કી કર્યું ને રાહુલ તેની બહેન ને લઈને ધરે ગયો...!! પહેલા ભરો પૈસા પછી ડોકટર કરે કામ .... આ નવી રીત ને બંને જણા જોઈ રહ્યા..!! બીજા દિવસે રીપોર્ટ લેવા વરૂણ એકલો આવેલો. ખોટો ગભરાતો હતો તે તો રીપોર્ટ વાંચ્યા પછી જ સમજ્યો હતો. "થેંક ગોડ"

'નેવર અગેઇન.. આ બાજુ પણ ભૂલથી ના આવવું પડે એમ વિચારતો બહાર નીકળ્યો. તે રાહુલ ના ઘરે ગયો સિમરન પણ ત્યાંજ તેની બહેન પાસે બેઠેલી. બંને તેને સમજાવતા હતા, દિલાસો આપતા હતા. વરૂણ ને જોઇને બંને ઉભા થઈ તેની પાસે આવ્યા. રીપોર્ટ રીઝલ્ટ જાણી બેસી ગયા.લગ્નના છ મહીને વરૂણ ને સંગીતા લાઇનમાં ઉભા હતા...એજ રૂટીન ...એજ કલાકો લાંબી લાઈનો...વરૂણ વિચારતો હતો નોટ અગેઇન !! 

સંગીતા ફાટી આંખેબધે જોઈ રહી હતી. બેબાકળી નજરે વરૂણ સામે જોતાં જ ભીની થઈ જતી હતી. મોડી રાતે મુવીઝ માંથી પાછા ફરતાં બંને ખુશ થઈ પાછા ફરી રહ્યા હતા ત્યારે અચાનક હુમલો કરેલો. ડ્રગ્સ ના નશામાં ચૂર હતો તેણે પૈસા વોલેટ ઘડી લઈ લીધી પણ ત્યાં તો બીજાએ

ડ્ર્ગ્સ નીડલ સંગીતાના શરીરમાં ખોસી દીધેલી...કેટલીય વાર એકની એક નીડલ વાપરતા નશામાં ચૂર નુ ભોગવી રહી હતી સંગીતા પરિણામ ... અરે ભગવાન હસવા ના દિવસો અમારા !! ક્લીનીક ના દોડા !! પૈસા ના પાણી !! આંસુના ઢગલાં નો બોજો શેં સહેવાશે !!

--રેખા શુક્લ