ભારે હૈયે...કૂમણી યાદો
રૂડા અવસરિયા આવ્યા ને લગભગ ઘણું બધું યાદ છે...મારે હાથે બધાને પૈસા દેવા છે..દિવાળી ની ખુશી છેલ્લે છેલ્લે માણી લંઉ !! અને હા, તમે બધા પાસે છો ખુશ છો આથી વિશેષ હવે મારે જોઈએ પણ શું ? વહુને કહ્યું હતું તે બધી ગુજરાતી ચોપડીઓ..ના વાર્તા સંગ્રહો પણ પૂરા કર્યા, જતા પેહલાં વાંચી નાંખ્યા...તને પણ યાદ છે ને બાપુજી ને કેટલો બધો વાંચન નો શોખ હતો !! ભલે ને આંખમાંથી પાણી હાલ્યાં જાય..ટકોર પણ સાંભળી લીધી બા, તમે તો પરીક્ષા આવી હોય તેમ વાંચો છો ને આંખો લૂંછતા જાવ છો...હા બેટા ટાઇમ ઘણો ઓછો છે ને તેડું ક્યારે આવે તેની ક્યાં ખબર છે ...!! ઓક્ટોબર માં ખબર પડી કે સંધ ઉપડ્યો છે વ્રજ જાવા તો એમની ખૂબ ઇરછા હતી..જાણે ભગવાને સાંભળ્યું ને બસ ની ટુર માં અમને જગા મળી ગઈ.શું કહું શું આવી મજા...હા, પણ હું તો દવાખાને...એડમીટ થયેલી ને દરેક જણા વારા ફરતી મળી જાતા..દિકરી પણ લંડનથી આવી ગઈ છે !! હવે મને જાવ દ્યો...શું બા તમારે તો હજુ બધાના લગ્ન માણવાના છે...બસ હવે બહુ થયું ..આ ડોકટર જોને હાડપીંજરમાં પણ સોયું મારે જ રાખે છે...મારાથી સહન થાતુ નથી....આ નાનક્ડાં ભલે હોય ડોકટર પણ મને અંદર તપાસે તે નથી ગમતું...ઓ બા..પણ સોરી તપાસે નહીં તો શું ખબર પડે !! બળ્યું આ ભૂંડાળા શો જોઈ જોઈ ને પણ થાકી...મોંમા અમીરસ નથી તો કંઈ ભાવતું પણ નથી. પણ તું આ ફોટા કેમ લઈ આવી ? કહો તો બા આ કોણ છે? ઇ કૄષ્ણ ..પણ એની સાથે કોણ છે ?? ભૂલી ગયા..?? બા એ તો યશોદા મા છે..હા, હા સાચું ..હવે શું કામ આ ફોટો લાવી...કેહતા જલેબી જેવડુ મલક્યા...બાપુજી..નો પિક જોઈને. ટી.આઈ.ઍ ના લીધે જીભ બંધ..આંખો બંધ ને પરાણે ઘેનમાં સૂપ ગળે. અમારી ચિંતા ના કરશો..હું ઓકે છું ..રાધાજી ના ગળે પેહરાવેલી પૂષ્પમાળાને પ્રસાદ માં પેંડો ચાખ્યો..બસ બધાને માંડ માંડ પૈસા આપ્યા ને નજર સામે હોસ્પિટલમાં દેવલોક પામ્યા તેમ કેહવાયું ..ચારેકોર ઉજવાસ..ને સુખડની સુગંધ...અરે પણ શું હું સાચે જ મરી ગઈ..!! રૂડા પર્વે...કંકુપગલાં લઈ ચાલી હું તો ....વહુ-દીકરા-દીકરી ને પોતાપોતી બધા હિબકા લે છે ...પણ તમે લોકો રડો નહીં...હું અહીંજ તમારામાં પણ ખરીશ. નવેમ્બર ની ૧૩ ના રોજ બા ચાલ્યા ગયા...૨૦૦૩ માં પણ આજે બધુ જ યાદ છે જાણે કાલે જ ના બન્યું હોય..!!
---રેખા શુક્લ ૨૦૧૫
---રેખા શુક્લ ૨૦૧૫
ટિપ્પણીઓ નથી:
ટિપ્પણી પોસ્ટ કરો