ઠાકોરકાકા નો ઠ્સ્સો એટલો કે એમની પર્સનાલિટી ને મેચ તો કરેજ ...પણ પૈસો ઘણો બધો ને સમાજ ના માનનિય તો ખરા જ. રાજુલ ને અંજના તેમની બે દિકરીઓ ને પરેશ તેમનો નાનો દિકરો. બે માળ ના આલિશાન બંગલામાં માળી , ઘરમાં મહારાજ, ડ્રાઈવર ને એક ઘોડાગાડી વાળો પણ ખરો...બધા ના ક્વાટર્સ પણ બંગલામાં ...ને આગળ મોટો ઝાંપો...ઠાકોરકાકા સાંજ પડે ઘોડાગાડીમાં નીકળે...ઇરાનીયન સફેદ ઘોડો ઠક ઠક ચાલતો નીકળે ...એની મદમસ્ત છટા માં !! બધા નાના છોકરાઓ ઉભા રહી જાય ને જુવે...માથે લાજ કાઢીને જતી નારી એનો ઘુંઘટ ઉંચો કરી ને જોઈ લે ...અહાહા ઠાકોરકાકા ને શેઠાણી બા કેવા રૂપાળા લાગે છે...ઘોડાગાડી પણ કેવી સરસ બે બાજુ રૂપાળા લેન્ટર્નસ રાતના ઝગમગે..!! વિક્ટોરીયા તળાવની ગોળ ફરી પાછી ફરે...!! માથે ઓઢી ને બેઠેલા શેઠાણી બા ખુશ નજર પડે !! રાજુલ મોટી ભણી રહી તો તેના માટે માંગુ આવવાનું હતું ...ઘર જોઈને કોઈ ના કહી શકે તેમ જ ન્હોતું...અંજના તો રૂપરૂપ નીઅંબાર..!! બંને માં દોઢેક વર્ષનો જ તફાવત...રાજુલ ને જોવા આવેલ આશિષે બધાની સામે જ કીધું મને અંજના પસંદ છે ...રાજુલ નહીં...રાજુલ બિચારી ઝંખવાણી પડી ગઈ...!! તે દિવસે પરેશે એની બાઈક બહુ રફ ચલાવી હતી...ગુસ્સે થયેલો..તે કોઈની નજર બહાર ન્હોતું ગયેલું પણ કરે શુ??? મા-બાપ વિચારી રહ્યા હતા કે શું કરવું...આમેય પરણાવાની તો છે જ બંનેદિકરીઓને...!! આહુતિ આપતા હતા મંત્રોચ્ચારથી ને અંજના એ પણ હોમી દીધી જાત એમાં પ્યારથી. આ બાજુ રાજુલ સમસમી ને લગ્નમાં ગઈ તો ખરી પણ મનમાં એક ગાંઠ પડી હું મોટી છું તેનાથી વધુ ભણેલી છે ને જેને પતિ માનવો હતો તેને જીજુ કેહવાનો ??? અને જેણે તેને શ્યામળી હોવાને લીધે ના કહી હતી ...બસ આટલા છીછરા માનસના માણસ !! હું કે એજ્યુકેટેડ અપટુડેટ વ્યવહારુ ને કામગરી સ્ત્રી છું તેમાનું કશું તેણે જોયું જ નહીં...!! પરેશ ને રાજુલ તે રાત્રે ખુબ રડેલા...રાજુલે કીધું મને દોષિત ભલે બીજા માને પણ તું નહીં માનતો ભાઈ !! હવે હું છું તેવી જ છું ...!! પણ આવી રીતે પાંચ છ જણા ની ના આવી કોઈએ કહ્યું ને કોઈ ના કહી ને ચાલી ગયું !! હું એક બંધ કિતાબ...કવર ઉપર થી કેમ વંચાઉ...? બકુલ ત્રિપાઠી નો લેખ આવેલો ગુજરાત સમાચાર માં ને બીજો એક ફાધરવાલેસ નો ...!! બંને વાંચતા વાંચતા તે રડમસ ચેહરે
બાથરૂમ તરફ દોડેલી કોઈ જોઈ ન જાય તેને રડતા...!! અંજના આ બાજુ સાસરે પહોંચી તેના દેખાવે તેની સાસુ સાથે અણગમો પેદા કર્યો...આટલી રૂપાળી વહુ છે તો ઘરમાં હવે સાસુજીનું મહત્વ ઘટી જશે...તેથી પેહલેથીજ તેને દબાણ માં રાખતા...મહિના દહાડા પસાર થયા ન થયા...ફૂલ ની જેમ ઉછરેલી ઠાકોરકાકા ની અંજના સૂકાઈ ગઈ...! સમજ્ણ આવી ગઈ કે અહીં માવડિયા પતિ ને એક ટ્રોફી વાઈફ જોઈતી હતી...ઘરજમાઈ થઈ ને રેહવું હતું જ્યારે પણ એક્લી ઘરે જાય તો આવે ત્યારે શું શું લેતી આવજે ની માંગણી લિસ્ટ હાથમાં થામી દે તો...પરેશ ખુબ પરેશાન હતો પણ કાંઈ કહી ન્હોતો શકતો...રાજુલ ચૂપચાપ પોતાના રૂમમાં ભરાઈ રેહતી તો સાળી આધી ઘરવાળી કહી કોઈ પણ આગાહી વિના તેના રૂમમાં
પ્રવેશતો...રાજુલ સેહમી સેહમી પરાણે હસ્તી ક્યારેક શરમ ની મારી આધી પાછી થવા રૂમ માંથી નીકળી જતી...તો તેના રૂમ માં નજર નાંખી જોઈ લેતો તેની પસંદ ના પસંદ ને પર્સનલ ચીજો જાણે પોતાની જ ના હોય...!! એક વરસાદી સાંજ નો મોકો મળ્યો ને તેણે તેનો લાભ લીધો...આમેય ઘણીવાર અડપલાં તો કરતો જ હતો..આજે તો હદ વટાવી દીધી ...તેણે સાડી ચેંજ કરતી જોઈ ગયો બસ કસથી પકડી તેને પલંગ પર પછાડી તેના મોં પર હાથ દાબી દીધા..રાજુલ તરફડતી રહી..તેની ચીસો ને ઉંહકારા સાંભળવા કોઈ હાજર ન્હોતું !! લથબદ ભારે શરીરે..પગમાં કળતરે માંડમાંડ તે ઉભી થઈ ..લાગ્યો ડાઘ કોરા શરીરે ક્યાં થી ભૂંસાય પણ પરાણે જાણે શરીર ઘસી રહી...ચોળાયેલા ને ચૂંથાયેલા વાળ ને કપડાં ની સળો પોકારી રહી હતી ...તેના હોઠ થરથરતા હતા..કોને જઈ ને કહે કે હા આજે તેનો બળાત્કાર થયો છે...!! શેઠાણી ને જાણ થતાં તેમને હાર્ટ એટેક આવેલો...ઠાકોરકાકાએ ઘોડાગાડી વેચી દીધી હતી. ને શેઠાણી ને લઈ ને બીજે ગામ જવાની તૈયારી કરવા લાગ્યા..હવે કયl મોંઢે આ જ્ગ્યા એ રેહવું અહીં?? દિકરી તો કાળું મોં કરી ને બેઠી છે...!! અરે મારા મા-બાપ કેમ કઈ સમજતા નથી આમાં મારો શોં વાંક છે તે તો કહો...!! વીક પછી થોડી સ્વસ્થતા ને ઉંડા શ્વાસે તેણે અંજના ને વાત કરી...અંજના તો માનવા તૈયાર જ ન્હોતી...તેણી એ તેને જ દોષિત કહી...! કે તું જૂઠું બોલે છે...તું મારા થી જલે છે કેમ કે તને પતિસુખ મળ્યું નથી ..!! આખરે જ્યારે પરેશ ને વાત મળી તેનાથી ના રેહવાયું...ગમે તે કારણ હોય પણ વાત આટલા હદે પહોંચી જ કેમ...તે અંજના ને મળવા તેના ઘરે ગયો ને ત્યાં બારીમાંથી તેણે અંજના ને બીજા પુરૂષ સાથે જોઈ...!! ઓહ માય ગોડ..શું નું શું થઈ રહ્યું છે કંઈ ના સમજાયું...!! અંજના ને તેના પૈસા મળતા ને તેમાંથી ઘર ચાલતું ...એશઆરામ ની હદ હોય ને...!! પણ ગરજવાન ને અક્કલ ના હોય...!! અંજના ના રૂપ નો દુરુપયોગ થઈ રહ્યો છે...!!
સાસુ હવે સાથે નથી તો પતિ તેના પર જુલમ કરે છે...ના કરવાનું કરાવે છે ન કરે તો મારે છે...!! અહીં રૂપ અભિશાપ બની ગયું છે..તેની સામે રેહતા બિંદેશ એક વાર વાત વાતમાં અંજના ના વખાણ શું કર્યા કે અંજના ને ઘર માં પૂરી રાખે...ને હવે તો ઘરે લાવે કોઈ પણ વ્યક્તિને ને અંજનાને પરાણે સંભોગ કરાવે...કેટલી વિચિત્ર વાત કે પાછો સામે બેસી ને જુવે નફ્ફટ !! ને પૈસા લઈ ને તેનો દોષ કાંઢે કે યુ કેન ડુ બેટર બેબી યુ નો...!! પરેશ થી હવે ના રેહવાયું તેણે હાથમાં જે આવ્યું તે ઉગામ્યું ...લોહી નું એક ખાબોચિયું થઈ ગયું ...અંજના ફાટી આંખે મોં દાબી ને રડી રહી હતી...પરેશ કહે તું ચાલ મારી સાથે તે પેહલા કેમ ના કીધું ...!! બંને બાઈક ઉપર
રવાના થયા...બધા એક બીજા ને દોષિત ગણતા હતા...સે સમથીંગ બિફોર ઇટ ગેટ્સ આઉટ ઓફ હેંડ...પરેશ કહી રહ્યો હતો..હવે તો ટુ લેઈટ...વી હેવ ટુ રવ અવે..પણ ક્યાં...!! રાજુલને જાણ થઈ તો તે તો આભી જ થઈ ગયેલી...પોતે કાળી હતી દોષ વગર દોષિત ઠહેરાવેલી...અંજના નું રૂપ તેના માટે દોષિત ઠેહરેલું...ભાઈ ના ગુસ્સા એ ન કરવાનું કર્યું ..પોલિસ તો તેને જ દોષિત ઠહેરાવશે...સામે ચાલી ને તે કીધા વગર ઘરની બહાર નીકળી.. ઓટો પકડી ને રેલ્વે સ્ટેશને ગઈ ...રાત પડવા આવેલી ને ઘુમ્મસ આજે ઘણું હતું...પ્લેટફોર્મ પર ઓછી અવર જવર ને ચહેલ પહેલ હતી...બાંકડા પર પ્લેટફોર્મ ની લાઈટ માં કંઈક લખી રહી હતી...!! બે ત્રણ ટ્રેન આવી ને ચાલી ગઈ પણ તે ત્યાં જ બેઠેલી હતી...આ બધુ થવા પાછળ પોતાનો જ વાંક હતો તેમ તે લખી રહી હતી..ને આખરે કરેલા બળાત્કાર નો આજે બદલો પણ લઈ લીધો છે...બધો આરોપ ને દોષ પોતાનો જ છે તેમ લખી એક છાપા પર કાગળ ને પેન ભરાવી ઉભી થઈ રહી હતી..ટિકીટ વિન્ડો માંથી ત્રિપાઠીજી તેને તાંકી રહ્યા હતા..ઉભાથઈ ને પૂછશે કંઇક..ત્યાં તો એક મોટી સીટી વગાડતી ટ્રેન પ્લેટફોર્મ નજીક આવી રહી હતી...બાંકડે બધુ મૂકી પાણી પીવા ઉભી થઈ...ત્રિપાઠીજી એ હાથ ઉંચો કર્યો તો સામે રાજુલે પણ હા માં માથું ધુણાવ્યું...અચાનક ટ્રેન તરફ ફરી ને ઝંપલાવ્યું...ફાટી આંખે ત્રિપાઠીજી જોતા જ રહી ગયા...ટ્રેન ના રૂકવાના ચિત્કાર સાથે રાજુલ ના શરીર ના ટુકડે ટુકડે થઈ ગયા હતા..!! રાજુલ ના પોતાના હાથે લખેલું લખાણ પોલિસ ને ધરતા ત્રિપાઠીજી ધ્રુજી ઉઠ્યાં હતા..આઈવીટનેસ હતા...આંખો દેખ્યો એહવાલ રોતા રોતા હાલે કહી ગયા...એક બે મિનિટ મોડો પડ્યો..!!
હજુ પૂછવા જ જવાનો હતો કે તને ક્યાં જવુ છે દિકરી આવી રાતે...!! પરેશ ને અંજના ને પોલિસ સ્ટેશને બોડી ઓળખવા બોલાવામાં આવ્યા ને અંજના ને પરેશ તો અરેરાટી ના શોકમાં હા સિવાય કંઇ બોલી પણ ના શક્યા...!! સફેદ ઝભ્ભામાં પરેશ આજે વધુ ફિક્કો પડી ગયેલો લાગ્યો..અંજના ને આછી વાદળી સાડીમાં જોઈ પોલિસે આંખ મારેલી...સારું થયું પરેશે તે જોયું ન્હોતું...!! ઠાકોરકાકા ને શેઠાણી પાછા ફરેલા..આવી ને અવાક...દિકરી વિધવા બની ગઈ...!! બીજી એ આપઘાત કરેલો...ને પરેશ સૂનમુન રેહતો..બંને થી જોવાતું ન્હોતું ...શું કરું હવે લાલજી ...મારી સ્મશાન જેવી આ થઈ ગઈ હવેલી..!!! ઉપરા ઉપરી બની ગયેલા અણબનાવો દિવસ ને રાત તરવરતા...ઉંઘ વેરણ થઈ ગયેલી હતી...પ્રસવેદ બિંદુ ઓ ને આંસુ જ્યારે ને ત્યારે ટપકી પડતા...પરેશ બહુ પરેશાન રેહતો..અંજનાની ખામોશી તેનાથી સેહવાતી ન્હોતી...સમાજ ની સામે કોની નિર્દોષતા પૂરવાર કરું ને કોની નહીં..ગડમથલ ચાલતું રેહતું...! વ્યક્તિ બીજા ના ઓપિયનથી જો દુભાય તો તેનો શો ઇલાજ !ધોળા તો ગધેડા પણ હોય ને કાળી તો કોયલ પણ હોય !! ને આ જિંદગી છે તો માન અપમાન તો રેહવાના...પણ માન થી ના ફૂલાઈ જવું કે અપમાન થી ના છકી જવું..બધું જાણવા છંતા રાજુલે પોતાના ઉપર દોષ સ્વીકારેલો પોતાના ભાઈ બહેન માટે...!! નવે સરથી નવા નાંકે નવી દિવાળી..નવું વર્ષ આવ્યું પરેશ ને અંજના નૈનિતાલ માંથી આજે પાછા ફરેલા...ઘર ખંડેર જેવું લાગતું હતું માળી પાણી પાઇ રહ્યો હતો...બાજુવાળા માસી ના ઘરેથી જમવાનું આવતું હતું તે જોઈ એની આંખમાં આંસુ આવી ગયા..ઠાકોરકાકા ને શેઠાણી બા પથારીવશ હતા...માંડ માંડ ઉભા થઈ ને પરેશ અંજના ને જોતાં બોલ્યા આવી ગયા તમે લોકો.?આછા અંધારા ઓરડામાં ચશ્માં ચડાવતા પતિ પત્નિ એક બીજા ની ઓથ વગર ઓશિયાળા લાગ્યા ને બંને રડી પડ્યા..!! બદામ ના ઝાડ પર મોરલો આવતો..અગાશીએ ટહુકતો..પરેશકાયમ તેને ખોખા -આખા શિંગદાણા ખવડાવતો....તે ઝાડ હવે રહ્યું ના રહ્યું માંડમાંડ વંડીને અડી ને ઉભું હતું ...એક માળી ના હોવા છંતા ફૂલો ઉગવા તૈયાર ન્હોતા..જાણે બધુ રડમસ ખખડતું ઠેહરી ગયેલું સ્થિર !! નૈનિતાલ માં સારું કમાતા હતા તે બધું લઈ ને આવેલા...અંજના ને મા-બાપ ની આંખ માં ઉત્સાહ ને ઉમંગ જોવો હતો ...પરેશ ને પૂછી ને થોડું રંગરોગાન કરી ઘર પેહલા જેવું ઓલમોસ્ટ કર્યું...હવે તે ઘરમાં શાંતિ થી રહે છે ..શેઠાણી બા સાથે મંદિરે જાય છે. આરામ ખુર્શી માં ઠાકોરકાકા ને પરેશ વાતો કરતા બગીચા ની મજા માણે છે...!! બાજુવાળી વર્ષા આવી ને અંજના સાથે રોજ ભળે છે ને આખરે પરેશ ને વર્ષાના લગ્ન થઈ જાય છે...ઠાકોરભવનમાંથી હવે ઠાકોરજી ના ભજનો સંભળાય છે.
....રેખા શુક્લ
