બુધવાર, 4 ડિસેમ્બર, 2013

યાદ કરું હું સાચુ હાસ્ય...

યાદ કરું હું મશીન વગરની તાળીઓ
ને સાચે સાચુ હાસ્ય...
ફુલ ને પણ ચુપચાપ સ્તબ્ધ જોયું...
માળી એનો ચૂંથ્યા કરે...
ભોળપણ ને દબાતું જોઈ...
પથ્થરે પણ મીંચી દીધી આંખો...
સજા મોતની દઈને દરેક ને મળે જીવન અહીં..
પ્રભુતાની ખાસિયત  
ઘડનારો તું એક કર્યા કરે નોખી નોખી ભાતની ઘડાઈ...
ટપકાં ની રંગોળી જેમ માણસ મળે પછી જુદાઈ...
ચાલ ખોવાઇ જઈ ને ગોતીયે પેલું હાસ્ય .....
---રેખા શુક્લ

ટિપ્પણીઓ નથી:

ટિપ્પણી પોસ્ટ કરો