પરણવાના વિચારમાં કરેલો પ્રવાસ..!!
કદાચ કોઈ એક મહિલા ઉ૫ર થતો અત્યાચાર અટકે, અત્યાચારમાં ઘાયલ કોઈ બહેનને દવાખાને ૫હોંચાડનારું મળી રહે, અત્યાચારનો ભોગ બનેલી મહિલાના ૫ક્ષમાં કાયદાને સાચી સાક્ષી આ૫નારું કોઈ મળી રહે. તો પોતાની જિંદગીની અંગત પીડાને આ૫ણી સામેમૂકનારી બહેનની હિંમતને સાચી સહાનુભૂતિ અને સહયોગ મળ્યાં કહેવાય.
સમય આવ્યો છે ૫રિવર્તનનો આ દુનિયાની સહુથી સારી એક બાબત એ છે કે તેમાં સતત ૫રિવર્તન આવતું રહે છે. હા,એ વાત અલગ છે કે તે બદલાવ હકારાત્મક અને નકારાત્મક બંને રીતનો હોઈ શકે છે. એ બદલાવની અસર ૫ણ અલગ અલગ હોઈ શકે છે. તો પછી દર ફેરે સોનાની માંગણી ગિફ્ટ ના નામે મને લાગે કે છડે ચોકે લેવાતી લાંચ લાગે છે. અને એવી વાતો ને માન્ય રાખી ને પ્રણાલિકા ચાલુ રખાય છે. એક વાર ઉછેરી ને દિકરી વેચી દેવાની ને પરણાવી નું નામ દેવાય છે. કફન નો રંગ ભલે એક જ હોય પણ તેના ભાવ જુદા જુદા બોલાય છે. ને સામે વાળી વ્યક્તિ પાછી માથુ ઉંચુ કરી ને આરામ થી વર્તે છે જેમ ફાવે તેમ. ને જો કોઈ કંઇ કહે તો તેમને ખોટુ પણ લાગે છે કે અમારી માનહાનિ થઈ તે સહન કરવામાં નહીં આવે. અરે પણ વિચાર તો કરો કે કોઈની દીકરી તમારે ત્યાં બધું છોડીને આવે છે ત્યારે કેટકેટલા સપના લઈને આવે છે. તમારું ઘર ભરી દે છે આવતાંવેંત જ તેના ઉત્સાહ ને ઉમંગથી ને તમે તો તે કૂમળા ફૂલ ને રેંહસી નાંખો છો તેને સમજાય તે પેહલા જ !!! શતરંજ ની બાજી રમો છો કે પછી તમારા માટે જીતવું જ મહત્વનું છે તે જ સમજાતું નથી... કારણકે તમને દીકરી નથી...?? પણ જરાંક યાદ કરો તમે પત્થર બની ગયા તે પેહલા કોઈના દીકરી જ હતા ને...યાદ તો કરો યાદ આવી જશે ! આ જમાનામાં તો તેણી પોતાનો ખર્ચો પણ માથે ઉઠાવી લે છે છંતાય તમારી લાલચ નો કોઈ અંત જ નથી? શું આ બધું મળી ગયા પછી તમે ખુશ થશો? કે તેને ખુશ રાખશો પછી ? પિયરિયા પણ પૂરાવે સાથ કે પાનેતર નામે કફન ઓઢાડે, સુખી થાજે દીકરી ને બદલે સુખી કરજે બેટા, ભલે બલિ નો બકરો તું બને પણ અખંડ સૌભાગ્યવતી બનજે બેટા. આથમણી સાઈડે વિસકજો બેટા કેમ કે સૂરજ સામે ડગલા ના ભરાય !! ખોળામાં કાલા કાઢવાનું મન થાય તો પણ પાછી ના આવીશ બેટા. આ તો રહ્યો હિંદુ સમાજ એમાં તો દીકરીના દાન દેવાય ભલે પછી હોય તેના ઓછા સન્માન ને ઓછા માન-પાન. પપ્પા તારા ખુશ છે ને મમ્મી પણ તારી ખુશ જ છે. અરે, દીકરી તું ખુશ છે કે નહીં કોઈએ પૂછ્યું પણ નહીં? સોરી બેટા, આદત પાડી લે આમેય સાસરે કોઈ પૂછવાનું નથી. કામ કરો મૂંગા રહો ને કોઈ દિવસ ફરિયાદ ના કરો રોબોટ ની જેમ સતત. " ઝબકી ને જાગી સોનલ ને વિચારી રહી આવતા મહિને લગ્ન છે ને મને આવા કેમ વિચારો સપના માં આવે છે?
રૂડી ના ઘરના પ્રોબ્લેમ્સ નું ટેન્શન મને થાવા લાગ્યું છે કે શું ? મારે તેને મદદ કરવી જ રહી. ઓછા ભણેલા લોકો રૂઢિચુસ્ત રિવાજોને પકડી રાખે છે કેમ કે તેમને જ્યાં સુધી પોતાને લાભ થતો હોય ત્યાં સુધી રિવાજો માં માને છે કારણ કે તેમને કોઈ દીકરી નથી ને હવે વહુ લાવવાની છે ને તેથી. પણ હું પપ્પા ને લઈને જઈશ એના ઘરે ને પૂછીશ મોઢામોઢ કે આવા રિવાજો શા માટે?
ટિપ્પણીઓ નથી:
ટિપ્પણી પોસ્ટ કરો