બુધવાર, 16 ઑક્ટોબર, 2019

जिंदगानी

टीप टोप रानी = गुलबदन मलाई जिंदगानी 
अजनबी से आबाद पल पल खीली जिंदगानी

टीप टीप बरसती  मौसमी महेमान जिंदगानी
कभी भिगोती, कभी रुलाती, चले जिंदगानी

ठुमक ठुमक रूनझून रूनझून नाची जिंदगानी
आग आग भागी जवानी,ये शबनम जिंदगानी

तरस तरस फिर बरस कच्ची समज जिंदगानी
नटखट लडाकु हसाती सबक सिखाये जिंदगानी

छाता लेके खडी कभी तूफानी रोष ये जिंदगानी
लगजा गले बारिश मे बरसी खुशी दे जिंदगानी

पा पा पगली से मा मुझे संभालो हैं जिंदगानी
लंबी राते खोई यादे, स्पर्शी उनसे ये जिंदगानी

गुलाबी महेर वासंती सतरंग आसमां जिंदगानी
चुम्मा चुम्मी से निखरी चिल्लाती हैं जिंदगानी

ना कोई शिकवा गिला परवरीश दुलार हैं जिंदगानी
आई लव यु ओ माय एंजल सवर गुजर जिंदगानी
- रेखा शुक्ला 

રવિવાર, 13 ઑક્ટોબર, 2019

હળવે હળવે

હળવે થી હૈયાને હલકું કરો

જિંદગીમાં શરતોને આધીન ઘણું બધું હોય છે. ન કહેવાય કે ન સહેવાય એવી સ્થિતિ હોય ત્યારે તેનો બોજો અસહ્ય થઇ પડે છે.પણ જ્યારે તમારી સમજ એ શરતોને આધીન ન થાય ત્યારે તમારે તમારી રીતે રસ્તો કાઢવો જ પડે.અલગ પરિસ્થિતિઓમાં પણ નિર્ણયો લેવાની અને વર્તવાની મારી ઈચ્છા છે હવે એ જ એક જ ઘરેડમાં ન જીવવાની મને સમજ આવી છે પણ એ મારી જાતને ક્યારે ટટ્ટાર કરશે એની મને ખબર નથી. આમ ને આમ દિવસોમાંથી વર્ષો પસાર થઈ ગયા પણ પોતાને ગમતું કરવાનો સમય આખરે આવ્યો. મિસિંગ ઇન્ડીયા કે સગાસંબંધી પણ ચબરખીઓ ખૂબ ભેગી થયેલી તો બા મિન્સ મારા સાસુએ આગ્રહ રાખ્યો કે અખંડ આનંદ માં પણ ભૂંડીભૂખ જેવી કવિતા આવી છે લે જો ...તું કેમ  પ્રકાશનમાં મોકલતી નથી. પણ બીજા તમારા વિષે જાણ્યા વગર તમને જજ (judge) કરે ને બા !! તેથી નથી મોકલતી. આખરે તેમની 'શ્રધ્ધાંજલી' ચોપડી ને મારી કવિતાઓ એક સાથે પ્રગટ કરાવી. બીજા શું કહેશે માં તો જિંદગી પૂરી નથી કરવાની. બીજા તમારી સફળતા ઉપર કે ખુશી ઉપર ટાંપીને જ બેઠા ભલે ને આપણને ગમતું કરીએ ખુશ રહેશું તો જ બીજાને ખુશ રાખી શકીશું ને !! હા, ઘરેથી સમય મળતા બ્લોગ ચાલુ કર્યો... નવું શીખ્યા નો આનંદ થયો. ર બ્લોગ ને ૪ બૂક્સ પબ્લીશ થઈ... નિજાનંદ માટે ઘણું છે. એ ઉપરાંત મારું લખાણ ન્યુઝપેપર્સ માં આવવા લાગ્યું ...હું જ મારી રાની...ખરું ને !! આર્ટ વર્ક ચાલુ કર્યુ ને હજુ પણ કરવું ગમે છે...લખવાનું ને ડ્રો કરવું.. ખુશ રહેવું ને રાખવું ગમે છે. તમે ભૂલી જાઓ તમારી જાતને કારણ કે બીજાની જરૂરિયાતો કાયમ પ્રથમ મૂકો. તમે તમારાનું કરો પણ સમય કાઢીને તમે તમારા શોખ પણ પૂરા કરો. દિકરા-દિકરી વહુ-જમાઈ બધા સાથે અથવા એકલા વૄધ્ધ પણ ભેગા થઈને પોતાની રીતે તહેવાર મનાવી ખુશ રહે છે. ક્યારેક એમ થાય કે બધા પોતપોતાનું કરે પગ પર ઉભા રહે પ્રસંગોપાત મળતા રહે. પણ આવ્યા ત્યારે બધી સમજ ના હોય ત્યારે વડીલ સાચી શિખામણ આપે તો શક્ય છે સંભવ છે... !! આવ્યા ભારતથી ત્યારે ક્યાં ખબર હતી કે શિકાગોમાં આટલી ઠંડીમાં બરફ ઉપર કાર ચલાવવીને કામે જવાનુ. સ્નો શવલ કરવાનો બાળકો નો ઉછેર સ્ત્રી ઉપર બધો ભાર. રસોઈ કરવાની ફૂલ થાળી રોજ. નાસ્તા-ચા-પાણી મહેમાનગીરી બધી જવાબદારી ઉપરાંત રોજ સાફસફાઈ ને  લોન્ડ્રી - ઇસ્ત્રી બધું કરો ને સમય જતાં બાળકોના શોખ ના કલાસીસ પણ સ્ત્રી પર આધારિત. ત્યારે વેધર-વસ્તુ-વ્યક્તિ-વેકેશન બધાનો ભોગ આપ્યા પછી કોઇને સ્પોન્સર કરી તેમનું કરીને બતાવો તો વખણાવ.સમય, પરિસ્થિતિ ને વ્યક્તિ માટે તમે શું શું કર્યું કે ના કરી શક્યા...તે કોણ જુવે !! રડવાનો પણ સમય મળે તો કારમાં ડ્રાઈવીંગ કરતા અન્ય ની સામે હસ્તા રહેવાનું. આમાં ગુજરાતી ટાઇપ કરતા શીખ્યા...આંસુ બન્યા શબ્દો ને કરૂણતા ટપકી...ક્યારેક સપના ને સુંદરતા ટપકી... ને ક્યારેક વળગી  જૂની યાદો ટપકી !! અપને યુગ કી હર સીતા કો શોલો સે જલાયા જાતા હૈં...દામન કિતના ભી પાવન હો પર દોષ લગાયા જાતા હૈ...!! ક્યારેક થાય કે હું ક્યાં કહું છું મારે આખો " ચાંદ " જોઇએ છે જેટલી માટી પર પડે ચાંદની એ પર તો મારો હક્ક હોવો જોઈએ ને..!! (My Art=Above pic)
મિસ યુ કહીને બાય કર્યુ...!! પણ ક્યાં ખબર હતી કે તે છેલ્લી વાર કરેલી વાત નો અંત હતો...!! આમ તો ખબર હતી કે બહુ કડક સ્વભાવ છે ને ખુલ્લે આમ લવ યુ કદી પણ કીધું ન હતું. હા, કીધું હોત તો સારું હતું...! અને એજ કડક સ્વભાવ અડીખમ વ્યક્તિત્વ સંગ પપ્પા ને ગમે ્તે કરી શકુ તો સારું પણ ખબર નહીં કેમ એમને ગમે તેવું ના કરી શકવાનો રંજ છે...!! સ્વરછતા, સમજણ શક્તિ, વ્યવસ્થતા , ધાર્મિકતા ને સાદાઈ બધાનો સારાંશ એક વાક્યમાં આપતા કે ગુણગ્રાહી બનો ને સુખી થાવ. હજુ પણ એમની બૂમથી કેવું ધ્રુજી જવાતું તે યાદ આવે ને થાય ડર લાગતો હતો મને એમનો.
ગીતાસાર નો બોધ બસ એજ કર્મ કરો ને ફળની ઇરછા ના રાખો સમજાવતા હાથ માં 'ગીતા' પકડાવી હતી. હા, પણ આર્ટ નું મહત્વ ગણિત ને અંગ્રેજી  કરતાં ઓછું માનતા કેમકે આર્ટીસ્ટ ભૂખે મરે પછી તેમના પેઇન્ટીંગ્સ વેચાય. પણ આજે એવું ક્યાં છે ? આગળ નો વિચાર આપણે પણ કરીએ જ છીએ શું આપણે પણ ખોટા પડીશું ?? હા, ટેકનોલોજી તો રોજ નહી પણ મિનિટે મિનિટે બદલાય છે. ખરું ને !! સાયન્સ લાઈન જો લઈશ ને નર્સ હું બનીશ તે ના ગમ્યું કેમકે બ્રાહ્મણની દીકરી થઈ એવા કામ ના કરે. એક શિક્ષિકા બનીને આગળ કામ પણ મળે. ને બીજી ત્રણ ત્રણ બહેનો નો પણ સવાલ તો હતો જ.. બધાને ભણાવાના હતા. મોટીબેન કોમર્સ કર્યું. ને સ્કૂલમાં જોબ કરી... થોડો સમય. જ્યારે મેં અને નાની બહેને બી.એડ કર્યું. એણે સ્કૂલમાંથી રીટાયરમેંટ લીધું... એક શિક્ષિકાએ રજા લીધી..!! જ્યારે મારે શિક્ષિકા, બેંકમાં, ડોકટર ઓફીસમાં, કેશ રજીસ્ટર પર કે વિધ્યાપીઠમાં દેશ પરદેશના ફોન સર્વિસના સ્ટુડન્ટ ને રજીસ્ટર કર્યા... ૧૭ વર્ષ નીકળ્યા. પણ પપ્પા ને તો લગ્ન પછી ફક્ત એક વાર જ મળાયું...એમને કદી પણ બીમાર પડેલા જોયા જ ન્હોતા. એરપોર્ટ પર એમને જોઈને બહુ દુઃખ થયું...એકદમ ગળી ગયેલા...માંડમાંડ ઉભા રહેતા પપ્પા ને પાર્કિન્સન થઈ ગયેલા જોયા...હું વળગી પડેલી લાગ્યું કે પગ નીચેથી જમીન સરી ગઈ છે કે શું ? કેટલા બધા હાર્ટ એટેક પણ આવી ગયેલા ... આંખો ભીની થયા વગર જીવન ક્યા વીતે છે..રાખવી પડે છે લાગણીઓને દિલમાં દબાવીને... શબ્દો મારી સાંભળી વાહ વાહ તો બધા કરશે પણ મૌન મારું કોણ સાંભળે ? બચપણ માં એમ થાતું કે ક્યારે મોટા થશું ? પણ આ જવાબદારીઓ વચ્ચે એમ થાય કે ક્યાંક ક્યારેક બાળ થઈ જાંઉ. મીરાં ને એમ હતું કે, ઝેર માં કેવો નશો છે જોઈ લંઉ...તો ઝેરને પણ એમ હતું કે...એ બહાને કંઠમાં કૃષ્ણનો પ્યાર જોઈ લંઉ, હૈયે પ્રીત, ગળે ગીત અને મુખે સ્મિત આ છે જીવન ને થનગન નાચે રૂપ-સુંદરી વાતો અહીં જીવ છે વન માં ....!!! મમ્મી કેહતા "પંખી" સીરીયલ આવતી ત્યારે તારા પપ્પા તને યાદ કરીને ખૂબ રડતા... તું એક વાર આવી ને મળી જા ને બેટા ...હૈયું હળવું નહીં ભારે થઈ જાય છે વારે વારે... ક્યારેક કામ ક્યારેક જવાબદારી તો ક્યારેક રજા ના બહાને ના જવાયું ને ના મળાયું નો વસવસો કાયમનો રહી ગયો.
એક વાત નો ગર્વ છે કે મહેશ બધું જ કરવા દે છે... કામ રહી જાય તો પણ મારા શોખ ને મારા અરમાન પૂરા કરવા દે છે ...!! કરી લઈશું કામ થોડું વધારે પણ તું મજા કરી લે.. હું ગોલ્ફ રમીશ તું પેઇન્ટ કર, કવિતા લખ, જે ગમે  તે કર. ભોળા નો ભગવાન ભોલે નાથજી જ ને !! હા, હા, હા..હસવાની વાત છે. 
પણ ખુશનસીબ છું કે એમનો પ્રેમ મને જીવાડે છે.
Action speaks louder than words. I have learned after heart attack... I have got second chance for reason. Do your best and have fun with Friends and Family. I believe charity begins at home...so put yourself first. It's not about being selfish but you have to stand up for yourself. We all are Stronger than we can think. --- Rekha Shukla