મુઠ્ઠી ભરો તો રેતી છે અને
જો વાવતા રહો તો ખેતી છે
હા
ઘડીયે પડીયે વાતવાતમાં ટોકો તો
શું કોઈના ઘડતરમાં તમારો ટેકો છે?
બેય લગ્ન કરવા તૈયાર થયા હતા. બેય ને કશાય નો વાંધો ન્હોતો લાગ્યો. પણ ત્યાં અચાનક બધુ જાણે બદલાતું નજરે ચડ્યું...
દિકરા રાકેશે પરાણે પાટલે બેસવાની ચોખ્ખી ના પાડી હોવા છંતા કાકુભાઈએ એક ન સાંભળી. આમ તો જુવાન છોકરો ને પિતાજી તો મિત્ર જેવા જ હોવા જોઈએ. 'કપાળ મારું !! કેહતા રાકેશે ઉભરો એની પરણેતર સિમ્મી પર કાઢ્યો. સિમ્મીએ પણ પોતાની મમ્મીની અડિખમતા ને રિવાજોને પકડી રાખવાની વાત કરી. "ચાલ ભાગી જઈએ તો આ બધી જ જંજટમાંથી છૂટીએ. " તે નિર્ણય લેવાયો પણ ઘરે જઈએ એજ નિર્ણય સૂરસૂરિયો થઈ ગયો.
જાનમાં હજાર આવશેનો બોમ્બ ફાટ્યો ત્યાંથી ફોટો ગ્રાફર -મહારાજ- જમણવાર- ડેકોરેશન- પીણાં ( સાદા નહીં હો પ્રીમિયમ જ જોઈએ) વગેરેથી ચાલુ થયેલો વરઘોડો વ્યવ્હાર માં શું શું કરવું ત્યાં પહોંચ્યોં હતો. જ્યાં સુધી નીવેડો ના આવે ત્યાં સુધી વર-કન્યા ને મળવાની મનાઈ ફરમાવી હતી.
"અરે પણ આ બધી બબાલ કોના માટે છે મમ્મી...?" રાકેશ બોલ્યો ત્યાંજ ચુપ કરાવી દીધો. " તને નહીં સમજાય બધાને ત્યાં ચાંદ્લો કરી આવ્યા છીએ તો આપણે પણ બધાને બોલાવવાના જ હોય ને ?"
"ચાંદલો ભેગો કરવા ?????" ફરી રાકેશને ચૂપ કર્યો.."એ બધું તને નહીં સમજાય " મમ્મી રૂમમાંથી બહાર નીકળી ને રાકેશે ફોન લગાવ્યો. સામે સિમ્મી રડી રહી હતી. મમ્મી-પપ્પા લગ્નમાં આવવાની ના પાડે છે કહી ને રીતસરનો મોટો ભેંકડો તાંણ્યો. રાકેશને ના સમજાયું કે આને ચૂપ કેમ કરવી...ફોન પર પપ્પીઓ થતી સાંભળી ગયા કાકુભાઈ...હાથમાંથી લઈને બારીની બહાર ફોન ફેંકી દીધો. ને એક લાફો માર્યો. રાકેશ કાંઈ કરી ના શક્યો...આશ્રર્યજનક વિસ્મઈ રડમસ ચેહરે બારી ની ફોન ની ચિંતા કરવા લાગ્યો. બારીની બહાર મારા હાથમાં ફોન આવ્યો..!!
ઘણા ના લગ્ન જુદા સમાજ માં થવાથી કોઈએ આપઘાત કર્યો. કોઈએ ભાગીને લગ્ન કરી લીધા. કોઈએ એકના એક છોકરા-છોકરીમાં મતભેદ ઉભા કરાવી માન હાણી કરાવી ને છેવટે છૂટાછેડા કરાવ્યા. શું આવા હોય પપ્પા ને મમ્મી ??? લોભી-લાલચુ-પોતાનું જ ધાર્યુ કરાવવા વાળા -જીદ્દી-મન્યુપુલેશન કરાવે તેને પ્રેમ ના કહેવાય !! પીંખાઈ જતુ હોય શિશુ ને શાંતિ ના હોય ને કહે હું ધાર્મિક છું. ક્યારેક સ્વાવલંબી ને પછેડી એટલી સોડ તાણવાનું શીખી જવાય તો પોતાનાથી અલગ રેહતા બાળક માટે છાતી ગજ ગજ કેમ ના ફૂલે તે આ નવદંપતી ને કોઈ કેમ સમજાવે ? વડીલ જ્યારે ખોટા ત્યાં જુવાનપેઢી ક્યાંથી હોય સમજ્દાર...ને શિશુ ને શું મળે છે તાલીમ તે તો કોઈ કેમ ના વિચારે ??
બસ આટલો મારો મેસેજ પહોંચતો કરશો ને સમજવાનું વર-કન્યા ના માતાપિતાએ પેહલા છે પછી વર- કન્યાએ છે કે ક્યારેક પુટ યૌર ફૂટ ડાઉન, સ્ટેન્ડ અપ ફોર યોર સેલ્ફ..!!
આ બધું વિચારીને લગભગ પાંચેક મિનિટમાં જ અંદર આવીને જોયું તો રાકેશે કાંડુ કાપેલ ને બેડ આગળ કાકુભાઈ ઇમરજ્ન્સી ફોન કરી રહ્યા હતા... !! સિમ્પલ સોલ્યુશન ને બદલે લાઈફ ને કેમ કોમ્પ્લીકેટેડ કરે છે લોકો ? તે વિચારવાનું છોડી ને મદદમાં લાગી ગઈ. રાકેશ ના શર્ટમાં તેનો ફોન મૂકી શાંત થવાનો ઇશારો કર્યો.
દીકરી એટલે બાપનો પડ્છાયો, વિશ્વાસનું વ્હાણ, પ્રેમનો ભંડાર, હેતનો હિંડોળો, સૄષ્ટિ નો શણગાર, સ્નેહની પ્રતિમા ને પ્રેમનું પારણું-- આ બધું માત્ર પોતાની દીકરી માટે નહી પણ
સઘળું છોડીને આવેલી વહુ માટે જો લાગુ પાડો તો તમે દીધો 'ટેકો ' જરૂર ... બાકી જો ' ટોકો ' તો તમે જ કહો તમને ગમે છે? તો એને ક્યાંથી ગમવાનું ? અને જિંદગી આખી ભણતર, ગણતર ને ઘડતરમાં નીકળે બધાની તો શીખવાનું ને શીખવાડવાનું પણ પ્રેમથી તો જગ જીત્યાં બરાબર - ગંગા સ્નાન કર્યા બરાબર !! આટલું લખ્યું હવે તારા પપ્પા ને પણ બે અક્ષર લખવા જગ્યા રાખું છું બેટા. બાકી આજે જ નહીં પણ કાયમ તમને મારા અંતઃકરણ ના આશિષ.
લિ. મમ્મીના શુભાષિશ.
' ગુણગ્રાહી બનો ને સુખી થાઓ' રાબેતામુજબ અહીંયા બધા ક્ષેમકુશળ છીએ. અમે પણ વારંવાર તમને યાદ કરીએ છીએ. ' પંછી ' સિરીયલ સારી છે જો સમયની અનુકૂળતા મળે તો જોઈ લેવી. બાકી કાંઇ નવીન નથી. પૂ. બા ની તબિયત થોડી નબળી પડતી જાય છે. ચિ. મનીષ ઉર્ફે મન ની ઇરછા પૂરી કરનાર પણ મજામાં છે.
- લિ. પપ્પાના આશીર્વાદ
ડબડબ આંસુ તો સર્યા કરે. ફોન કે ફેસબુક વગર ફેસટાઈમ તો બે લીટીની વચ્ચે થઈ જાય... હા, આજ તો હતી ઇન્લેન્ડ પત્રની કરામત, લખાણની કિંમત, લાગણી ને વ્યથાની સૄષ્ટિ,આતુરતાનો આવતો અંત જ્યારે મહિને બે મહિને પત્ર આવતો. દરેકનું જીવન માત્ર ભલે ને રોક-ટોક માં ઉછર્યું હોય પણ બધા સાથે જમે, સાથે રમે ને સાથે ભજે .... તેથી જ તો જીવન માં હેતાળ ને હૂંફાળો ટેકો મળતો જતો ને સુખ-દુઃખ વહેંચાઈ જતા !!
---રેખા શુક્લ
